روزهای سختی گذشت... از سال 88 تا کنون، نمی دانم نامش را چه بگذارم، تقدیر، چرخ روزگار یا خم نکردن سر زیر بار حرف گران... روزهای سختی گذشت...آمدند شکستند...بردند...بریدند...دوختند قلمم را شکستند و در نهایت دهانم را بستند...
می پرسند اگر به گذشته باز می گشتی باز هم همین مسیر را انتخاب می کردی و من مردد می مانم بین علاقه و صلاح... کاش می دانستم روزگار برایم چه نقشه ای کشیده و سیبی که در خیالم قرار بود چرخ بخورد و روی خوش زندگی را نشانم دهد در میان راه دو نیم خواهد شد، حالا این جا نشسته ام و می نویسم تا با خودم صادق باشم ...
من یک خبرنگار هستم، آشپز واژه‌ها هستم که گاهی مجبورم از برخی اجناس نامرغوب خورشتی خوشمزه از مفاهیم و معانی بپزم تا همگان از آن بخورند و آنگاه که لذیذ شد بی‌توجه به هنر من، صاحب این واژگان و ترکیبات را تحسین کنند و اگر هم خدای نکرده کم‌نمک یا شور گشت با قلم‌های توبیخ‌شان روی مهارتم علامت سؤال بگذارند.
من یک خبرنگار هستم راننده زبردست و شایسته حادثه‌ها...که نه از چراغ قرمز انصاف عبور می‌کنم، نه فریب سرعت‌گیرهای تطمیع را می‌خورم و نه پیچ‌های ترسناک تهدید موقفم می سازند ..
روزهایی که تب و تاب المپیک و جشنواره ها را می‌نگرم با خود می‌گویم چه خوب می‌شد به من هم کارت سفیدی می‌دادند خدا را چه دیدی شاید دیپلم افتخاری یا مدالی می‌آوردم و ساعت‌ها برایم موسیقی و کلیپ پخش می‌کردند و تازه 200 سکه هم دست خوش می‌گرفتم...جدی می‌گویم، ابروان تعجبان را اینگونه در هم نکشید
جانا! بیش از این با خنده‌های عتاب‌آمیزتان و نگاه‌های معنادارتان خیالبافی‌ام را به رخم نکشید...می‌دانید من هیچگاه نه دنبال مدال زرین ثروت بوده ام و نه در جست‌وجوی درجه زمردین شهرت، تنها یک گل سپاس و یا یک لبخند تحسین کامم را شیرین می‌کند...
روزهای سختی گذشت... از سال 88 تا کنون...
نفس گرمی می کشم که از دل سوخته ام برخاسته است بدون آنکه انتظارهای ایده ال گرایانه و دور از واقعیت داشته باشم. بسیاری می گویند خبرنگاری شغل نیست و فقط حرفه ای است که عاشقان قلم و اندیشه به سراغ آن می روند اما به دلیل شرایط سخت امرار معاش خبرنگاران متاسفانه قلم برخی از آن ها فروشی شده است اینکه برای کسب درآمد قلم فرسایی کنند معضلی است که تمام ابعاد جامعه و عرصه های فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و ... را به شدت تهدید می کند
هر خبرگزاری و نشریه ای باید طبق خط مشی سازمان وابسته به آن خبر بنویسد و این چالش دیگری است که صحت و سقم و اعتبار و موثق بودن اخبار را زیرسوال می برد.
خبرنگاری که از درد مردم می نویسد و مشکلات مردم را بازگو می کند درحالی که خود دردها و مشکلات فراوانی دارد. خبرنگاری که خودش بیمه ندارد اما درباره مشکلات بیمه قشرهای مختلف جامعه بارها قلم زده است تا از حقوق مردم دفاع کند اما کسی نبوده که از حقوق خبرنگاران دفاع کند.
خبرنگاری که قسم خورده صادق باشد اما در نهایت اگر با صداقت قلم بزند محکوم است به شکسته شدن قلم... ذهنم در گذشته جولان می دهد و هنوز نمی دانم سیب دو نیم شده ی زندگی ام در نهایت چگونه به زمین خواهد خورد...
