ویرگول
ورودثبت نام
لیلا آیار
لیلا آیاراثری از نوشته هایم
لیلا آیار
لیلا آیار
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

غریبه بود

از گدازه های آتشین زندگی اش عبور کرد

در کنار گلی کوچک آرام گرفت و از غصه خوردن های زیادی

فرار را انتخاب کرد

از نسیم صبح بگیر تا غروب آفتاب تماشا برایش جالب می بود

ساز دلش کوک نبود و غم از او فارق نمی شد ولی پاهایش را در رودی عمیق قلقلک می داد و خنده نه ولی لبخندش جایش را پر کرده بود

یک بار مدح آسمان یکبار مدح زمین خشک و بی آب علف می کرد حتی از بازی با خاک غافل نمیشد

این تغییرات بزرگ در دنیا برایش دلچسب نبود قدیمی بود یا قدیمی فکر میکرد شاید گذشته برایش

جدید و پر از کشف کردنی بود

از بوی درخت هم سیر نمی شد

این خاکی بودنش را دوست می داشتم رها و آزاد هم مسیر باد می رفت

این خاکی بودنش را دوست می داشتم رها و آزاد هم مسیر بادمی رفت

و گم می شد شاید آشنایی اورا پیدا میکرد اما غصه گم شدن را نمی خورد

در کاوش خدا ضعیف عمل می کرد اما این امر را فراموش نمی کرد

به هر حال شاید یک غریبه باشد ولی اینجوری زندگی می کرد

نوشتنمتننویسندهدلنوشته
۰
۰
لیلا آیار
لیلا آیار
اثری از نوشته هایم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید