
در حال خودم بودم که ناگهان به ستاره ی آسمان خیره شدم.
گذر زمان را بخاطر داشتم ولی محو زیبایی او شدم.
گنجشک های پرصدا از این دنیا چه می خواهند؟
درد آنها را فقط خدا میداند.
دریا تو را برای غرق شدن می خواهد.
چشمانش مرا یاد تابستان می انداخت.
از حال هوای خوب حس حال خوب میگرفت .
زیاده گویی آنا شیرنی خاصی داشت .
این هزار توی وجودم تمام ندارد؟
زیاده خواهی اش او را به ثروتی عظیم سوق داد
درمان درد اش را نمی خواست بیان کند.
او متهور شد و حرف ها از زبانش ریخت.
حالت سرگیجه او را ول نمیکرد.
گفت و گوی آنها حاصل رنج شد.
درخت کنار درخت خوش خرم هستند.
به کوه ها گفت استواری را از کجا یاد گرفته اید؟
مه همه جا را مانند مرگ پوشانده بود.
سیاهی نگاهش او را به ترس وا می داشت.
حیرت کردن را دوست ندارم پس از آن لذت می برم.
طاها از شب نشینی رفیق هایش خوشش می آمد.