زندگی ینی پشت چراغ قرمز چشمت به ماشین جلویی بیوفته و مردی رو ببینی که با یه پراید داغون با بچه اش بازی میکنه و بغلش میکنه و میبوسدش...
یعنی با همه مشغله و خستگی یه امیدی داره ب زندگی به آینده...
ولی تو هنوزم پشت چراغ قرمز زندگیت موندی...
بدون هیچ امید و آینده ایی...
زندگی تو کجاست؟
تو کدوم لحظه هاست؟
صبح تو با خبرای بد شروع کنی
ظهر برات اتفاقی بیوفته که تا دم مرگ رفته باشی
ولی بخندی حتی تو همون لحظه!
از خودم میترسم خیلی هم میترسم
هیچ چیز برام مهم نیست هیچ چیز
حتی جونم!
حتی حرف های بقیه که میگن صدقه بزار...
برای چی؟ برای کی؟ برای کدوم لحظه؟
دلم برای خودم میسوزه که دارم روزامو پشت سر هم فقط و فقط رد میکنم و گاهی اوقات میزنم رو دور تند :)
