
خوش اومدید.
دوستان، قراره یه کم در مورد رمان 1984حرف بزنیم ولی، از نظر یه آدم معمولی که برای اولین بار مواجه میشه با یه رمان سیاسی-اجتماعی (چه خوشی بگذره).
خب اگه آدم کتاب خونی نبوده باشید و کلا تو فضای کتاب نباشید مثل من، اما بخواین وارد این دنیا باحال بشید احتمالا برمیخورید به «آقا! حال با چی شروع کنم؟!» .
با کمی سرچ تو سایتها و پرسیدن از اطرافیان، به یهسری کتابها میرسید؛ که البته رمان معروف 1984 اثر جورج اورول (George Orwell) بدون شک داخل همهی لیستها هست و بخاطر نزدیکی کتاب با حال و هوای این زمونه یه همزاد پنداری بامزه (هرچند تلخ) بین شما و کتاب پیش میاد.
اول از همه نسخهای که من مطالعه میکنم به ترجمه آقای حمیدرضا بلوچ هست که البته تفاوت چندانی نداره با بقیه نداره (امیدوارم که نداشته باشه).
خب بزارین که بعد از این همه بذلهگویی بریم سراغ بحث اصلی؛ کتاب به سه بخش تقسیم شده ما هم تو سه راند میریم جلو :)

راند اول:
این راند با یه سری مشتهای ریز شروع میشه تا کمی گرم بشیم اتفاق مهمی که در جریانه اینکه سعی داریم بفهمیم حالوهوای وینستونِ ما، کسی که داریم زندگیاش رو بررسی میکنیم چه طوری میگذره با این وعظ خراب.
هوای لندن بد سرد شده، دل ها که از اونم سردتر اند ولی یه شعمکی تو دل وینستون روشنه که باعث میشه با بیمیلی شروع به نوشتن کنه، مینویسه و مینوسه.
نوشتههاش از اسمهای اجق وجق شروع میشه: برادر بزرگ، وزارت صلح، وزارت عشق، «پلیس افکار» و ... اما اصلا فکر نکنید چون اسمهاشون بامزه است کارهاشون هم جذابه؛ همینطور که برید جلو میفهمید بابا!! زدیم تو جاده خاکی چه فکری میکردیم چی شد؟!
کار وینستون در وزارت حقیقته جای که - مثل بقیه - عملا برعکس اسمش عمل میکنه؛ حقیقت رو برمیداره تبدیلش میکنه به یه واقعیت، واقعیتی که باید هرطور که شده با حذب و اهدافش بخونه؛ کار وینستون هم همینه که مطالب رو به طور مناسب تغییر بده چه اون مطلب یه شعر باشه چه تاریخ یه ملت!!!
با "رفقای" وینستون هم آشنا میشم افرادی که ....... چی بگم هستن به هرحال؛ اما تعدادی شخصیت مهم هم این وسط هستن که تا ته داستان با ما میان. پس اگه هنوز کتاب را نخوندید سعی کنید وقتی مطالعه میکنید شخصیتها رو تا حد خوبی به یاد داشته باشید.
در نهایت، نمیخوام داستان اسپویل شه بنابرین زیاد وارد جزییات داستان نمیشم ولی کلا بخش اول یه درام ترسناک با کمی ادویه عاشقانه است برای آشنای ما با حال و هوا، که بدک نیست با تعمل بخونیم.
راستی اگه هنوز رمان را نخونید، پاشید دیگه!! تو این وعظ کرونایی یه کتاب تلخ کم داریم. :)
ممنون. امیدوارم تو راند بعدی ببینمتون. این راند 0-0 تموم میشه.(اتفاق خیلی خفنی هنوز نیافتاده)