میگویم حوصله ام سر رفته! میگوید بنشین بنویس... میگویم از چه؟ میگوید روانشناس مملکت هستی مسلما حرفی برای گفتن داری!
روانشناس؟ از نظر منطقی میتوان مرا روانشناس دانست؟ کسی که روان خودش را هم به درستی نمیشناسد چطور میتواند بصورت عام «روان شناس مملکت» باشد؟ اما قبول! بیا قرارداد کنیم منی که در رشته ی روانشناسی تحصیل کرده ام «روانشناس» هستم؛ همانطور که دیگران مردم شناس، انسان شناس و جامعه شناس میشوند!
چه میخواستم بگویم؟ آنقدر اسیر واژه شدم که رشته ی کلام، به دست نیامده، از دست خارج شد. قرار بود مقدمتاً خودم را معرفی کنم و بروم...
زینب هستم با ربع قرن زندگی در این دنیا! دانشجویی متأهل که تلاش میکند بنویسد! "از چه"اش را هنوز خودم هم نمیدانم... فکر است دیگر... معلوم نمیکند فردا یا حتی یک ساعت دیگر به کجا پر خواهد کشید، اما میدانم جَلد زندگی است! پوچ نخواهد شد، بیهوده نخواهد بود و هرچقدر روزمره و تکراری شود باز هم ارزش خواهد داشت.