زندگی رسم خوشایندی است
زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ
پرشی دارد اندازه عشق
زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود
زندگی مجذور آینه است
زندگی گل به توان ابدیت
زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما
زندگی هندسه ساده و یکسان نفسهاست "سهراب سپهری"
چند سال اخیر اون روز رو از کار و اطرافیان فاصله میگرفتم و گوشهای دور خلوت میکردم و با خودم در تنهایی، مینوشتم آن چه انجام داده و آن چه نباید انجام میدادم به تصمیمهای جدید میرسیدم و دوباره اونها رو لیست میکردم رشد فردی، روحی، وعدههای جدید به خودم در ازای پیشرفتی که حاصل میشد، البته قبلش یک دفتر جدید تهیه میکردم که از همان روز مجدد بنویسم. سرآغازم آن روز بود و همچنان هست.
تا رسید به امسال، اول روز یک جلسهای داشتم که حدود یک ساعت طول کشید بعد یک کاری برای شخصی باید انجام میدادم خود همین کار 4 ساعت طول کشید رفته بودم بیرون و تا حدود بعد از ظهر طول کشید و بعد باید یک کار اصلاحی برای محتوا انجام میدادم القصه اون روز نتونستم با خودم خلوت کنم و برای خودم در خلوت دلخواسته بنویسم اما نوشتم.
یه وقتهایی قانونی سفت و سخت برای خودمون میگذاریم و اگه انجامش ندیم خودمون رو بازخواست میکنیم. البته منظورم بینظمی یا در رفتن از برنامهریزی منظم نیست بلکه اینه که ممکنه حتی روز مطلوب خودمون رو برای دیگران اختصاص بدیم اما دنیا به آخر نمیرسه حواست باشه منظورم People Pleasing بودن هم نیست اون روز من خودخواسته زمانم رو اختصاص دادم و از این که کمک کردم کارشون پیش بره حالم خوب بود.