چیزی که مشخصه اینه که اکثر لپتاپها از یک طرح کلی پیروی میکنن تا استاندارد لازم رو برای استفاده عمومی داشته باشه. بعضی از قابلیتها مثل صفحه لمسی یا نور پس زمینهی صفحه کلید، اینا از مواردی هست که بعضی از لپتاپ ها را شامل میشود.
در لپتاپ های گیمینگ و یا نرمافزارهای گرافیکی؛ نوع کارت گرافیک، پردازنده و رم داخلی تفاوتهای زیادی رو ایجاد میکنه و باید در ردهی معیارهای اصلیتون قرار بگیره. چرا؟ چون لپتاپ با کارت گرافیکی رده بالا و پردازنده قدرتمند، قیمت بالاتری نسبت به لپتاپهای معمولی داره. پس اگر همون اول کار تکلیف خودتون را مشخص کنید دیگه دچار سردگمی نمیشید.
البته اگر استفاده خاصی مد نظرتون نباش، بهترین حالت اینه که یک لپتاپ با قابلیتهای بالا و قابل قبول، برای استفاده خونگی تهیه کنید. برای مثال سری U (اولترابوک) ایسوس که شامل پردازنده کم مصرف با قدرت متوسط که کارت گرافیک مجزا هم نداره، میتونه انتخاب مناسبی باشه. بهتره که بدونید سری Zenbook و سری VivoBook ایسوس در رده لپتاپهای خونگی قرار میگیره.
ایسوس با سری N توی لپتاپهای مالتی مدیا با طراحی عالیای که از خودشون نشون دادن تونستن با تکنولوژی بیشتر، کارت گرافیک قویتر، تاچپد با دقت بالاتر و با نمایشگر فوقالعاده ، نظر خیلی از مخاطبها رو به خودشون جلب کند.