
وقتی کتابهای غیر داستانی را میخواندم همیشه نگران این بودم که چطور میتوانم این مطالب را بعدا به یاد آورده و استفاده کنم. این نگرانی فلج کننده است و به نظرم همین نگرانی است که پای انواع ماژیکهای رنگی و کاغذهای یادداشت را به درون کتاب باز میکند. اما واقعا چطور میتوان مطالب یک کتاب را بعدا بخوبی به یاد آورد و از آنها استفاده کرد؟
برای این کار تکنیکها و روشهای بسیار زیادی وجود دارد. از مطالعه فعال تا یادداشت برداری و مرور آنها.
اما یک روش ساده وجود دارد که به شکلی تضمینی به شما کمک میکند که همه مطالب را به ذهن خود بسپارید. طوری بخوانید که انگار قرار است به کسی همانها را درس بدهید.
آدم وقتی قرار است چیزی را به کسی درس بدهد با دقت و وسواس بیشتری مطالعه میکند و ذهنش هم این آمادگی را دارد که همه مطالب را درک کند.
البته گفتن این حرف ساده است. وقتی کسی نیست که به او درس بدهید احتمالا به همان شکل قبلی مطالعه خواهید کرد.
راهکار این است که هر چه را یادگرفتید از طریق یک وبلاگ یا یک فایل ویدیویی یا حتی یک فایل صوتی با دیگران به اشتراک بگذارید. مطلبی را که خواندهاید با زبان خودتان برای بقیه توضیح دهید. به این ترتیب به مرور زمان مخاطبانی پیدا خواهید کرد و کار آموزش هم برای شما جدی خواهد شد.
من پیشنهاد میکنم برای هر کتابی که فکر میکنیم مطلب خوبی برای استفادههای بعدی دارد یک یا چند ویدیو بسازید و خودتان در مورد آن مباحث مهم صحبت کنید. قطعا خواهید دید که مطالب کتاب را بهتر درک میکنید و به یادآوری آن مطالب در آینده هم به شدت سادهتر و روانتر خواهد شد.
این پست در قالب چالش ۳۰ روزه وبلاگ نویسی نوشته شده است. شما هم میتوانید در این چالش شرکت کنید. برای اطلاعات بیشتر به پست چالش ۳۰ روزه وبلاگ نویسی مراجعه کنید.