سفارش بودن در زمانِ حالْ برای من؛ خوشایند هست، اما فقط این نیست، شرم هم هست، و تنها این دو نیست، دلهره هم هست. و کمی تردید، اندکی نخواستن با مقداری ذوق. نمونهای از اجبارِ خودخواسته برای کسب هیجان. درهمی از توهم و زودباوری. قدمی جهت لذت، بیاندیشهی فردا. در انتها شاید بغضآلود و یا زننده.