
کتابی که برای چالش کتابخوانی این ماه طاقچه در نظر گرفتم، «روی پاهای خودم» برگرفته از یه داستان واقعی هست. داستان یه دختر نوجوون تازه فارغالتحصیل شده از کالج به اسم ایمی پردی که شغل مورد علاقهاشو داره با یک دنیا آرزو و امید میخواد بره زندگی و آیندهاشو بسازه. دور دنیارو بگرده، برقصه، اسنوبرد بازی کنه و خیلی کارهای دیگه. خوندن هیجاناتش از همه برنامههایی که برای آیندهاش داره آدم رو به وجد میاره.
اما در یک اتفاق کاملا ناگهانی درگیر یه بیماری کاملا نادر تو دنیا میشه و به کما میره در شرایطی که کمتر از دو درصد شانس زنده موندن داشته. به خاطر همین بیماری طحال و هردو کلیههاش و هم هردوتا پاش رو از زیر زانو از دست میده. هر بار داستان ایمی رو برای خودم مرور میکنم و به اینجا میرسم نفسم تو سینه حبس میشه و یه اندوه عمیق میشینه تو قفسه سینهام. سخته، واقعا سخته. برای خودت رویا ببافی که میخوای برقصی، اسنوبرد بازی کنی و ... اما حالا دیگه حتی بدون کمک نمیتونی از جات بلند شی، برای رفع اولیهترین نیازهات نیاز به کمک خانوادهات داری چه برسه به اینکه بخوای اسنوبرد بازی کنی! با مرور زمان و حمایتهای خانواده دلسوزش، ایمی کم کم با خودش و دردهاش کنار میاد و به کمک یه جفت پای مصنوعی شروع میکنه به راه رفتن که در اثر عوارض بیماری نیاز به پیوند کلیه پیدا میکنه...
فکر کن تازه داری به خودت میای و با شرایط کنار میای که دوباره بیمارستان، دوباره درمانی که تازه معلومم نیست جواب بده و ...
از اینجا به بعدش رو حتما برو از طاقچه بخون اما در کنارش اسم ایمی رو هم گوگل کن ببین که ایمی به عنوان یه زن موفق مطرحه و تو مسابقات پاراالمپیک اسنوبرد مدال آورده، ازدواج کرده و خانواده تشکیل داده، تو مسابقات «رقص با ستارهها» شرکت کرده و هرکار دیگهای که یه آدم با جسم سالم میتونه انجامش بده و حتی خیلی بیشتر از اون ? رو انجام داده. راستی ایشون یه سخنرانی تدتاک هم داشته که توصیه میکنم ببینیش حتما.
یه روزی راه رفتن بدون کمک، اسنوبرد بازی کردن و رقصیدن برای ایمی رویا بود اما اون این رویا رو به واقعیت تبدیل کرد. و این قدرت یک انسانه. نتیجه یه اراده قوی و زنانه و تلاشهای یه دختر جوون برای بلند شدن و از زیرصفر تلاش کردن برای رسیدنه. برای اینکه ثابت کنه محدودیتها اونو مجبور کردن خلاقتر باشه!
من و تویی هم که داستان ایمی و هزاران هزار نمونه از ایمی رو میدونیم و کافیه بخوایم از یه تغییر کوچیک تو زندگیامون شروع کنیم.
و در آخر هم یه بخشی از مقدمه کتاب رو با هم بخونیم: «این کتاب نهتنها داستان سفر پرمخاطرۀ زندگی من است؛ بلکه داستان سفر تحولات روحی من نیز هست. داستان کشتی پرماجرایی که من هنوز روی دو پای خودم، ناخدای آن هستم. در طول مطالعۀ این کتاب امیدوارم لحظات تحولبرانگیز و چراغهای روشنگری سر راه شما قرار بگیرد. لحظاتی که بتواند بینشی عمیق را در شما برانگیزد؛ زیرا هر یک از ما خیلی فراتر از آنچه هماکنون میداند، تواناست. در طول مسیر زندگی آن راهی که در آغاز، یک جادۀ انحرافی و خاکی بهنظر میرسد، درصورتیکه نگرشهای خود را تغییر دهید، میتواند سرنوشت شما را بهنحوی شگرف رقم بزند. یک چالش اضطرابآور میتواند به لحظهای ناب برای شکرگزاری بدل بشود و زندگی من تجسم واقعی این حرف است. این روزها افراد زیادی در برخورد با من میگویند: «تو برای ما یک الهامبخش واقعی هستی.» من همیشه با شرمندگی و سپاسگزاری از این همه تحسین با خود فکر میکنم، حقیقت این است که فقط الگو یا نمونه بودن کافی نیست، دوست دارم داستانم سرچشمۀ تحول باشد. به عبارت بهتر خلقکنندۀ یک لحظۀ ناب آگاهیدهنده که فرد با خود بگوید: «آها». زیرا همین لحظات کوچکی که شاید چند ثانیه هم نباشند، پرمعناترین قسمتها از زندگی ما و همینطور هدایتگر ما به سمت کارهای خارقالعادهاند.»