
برای حفظ امنیت شبکههای مبتنی بر فناوری دفتر کل توزیع شده و بهطور خاص بلاک چین، از روش رمزنگاریِ زوجکلیدِ خصوصی و عمومی استفاده میشود. با این الگوریتم شما میتوانید اثبات کنید که کلید خصوصیِ یک کلید عمومی (آدرس) را در اختیار دارید؛ بدون آنکه نیاز باشد کلید خصوصی را به کسی بدهید. این کار با امضای دیجیتال که با کلید خصوصی ساخته میشود، امکانپذیر است.
امضای دیجیتال چیزی است که میتوانید از آن استفاده کنید تا نشان دهید که کلید خصوصی متصل به یک کلید عمومی را میدانید، بدون آنکه نیاز باشد که کلید خصوصی را لو بدهید؛ چراکه اگر کلید خصوصی خود را به کسی بدهید میتواند دارایی درون کلید عمومی (آدرس یا حساب) شما را خرج کند بنابراین اگر کسی از شما سؤال کند که کلید خصوصیِ یک کلید عمومی مشخص را دارید، میتوانید با امضای دیجیتال این موضوع را ثابت کنید؛ تنها لازم است که اندکی محاسبات ریاضی انجام دهید تا ثابت کنید که امضای دیجیتال شما به کلید عمومی متصل است.
یک سوال پیش میآید: «چرا کسی نمیتواند از امضای دیجیتال شما برای تراکنشهای دیگر استفاده کند؟» پاسخ این است که امضای دیجیتال یکبارمصرف و مخصوص یک تراکنش است. به بیان بهتر، شما تنها از کلید خصوصی برای ساختن امضای دیجیتال استفاده نمیکنید؛ بلکه از کلید خصوصی و خود اطلاعات تراکنش، بههمراه یکدیگر، برای این کار استفاده میکنید و برای هر تراکنش باید این کار را تکرار کنید. پس اگر کسی بخواهد که از امضای دیجیتال شما در تراکنشی دیگر استفاده کند، به مشکل بر خواهد خورد و گرههای شبکه آن تراکنش را نخواهند پذیرفت.
شاید در نگاه اول این فرآیند شبیه جادوگری به نظر میرسد؛ اما چیزی بهجز ریاضیات نیست.
اگر سوالی داشتید، در بخش کامنتها پاسخگو خواهیم بود.
منبع: ققنوس