معرفی سریال شادی | Happiness

شناسنامه اثر:

• کارگردان: آن گیل هو

• استودیو و سازنده: تی‌وینگ و تی‌وی‌ان

• بازیگران: هان هیو جو، پارک هیونگ شیک، جو وو چین

• تعداد اپیزودها: 12

• خلاصه: یون سه بوم یک مأمور ویژه با هوش و واکنش‌های سریع و یک ویژگی خاص دیگر است. او با تظاهر به ازدواج با دوست دبیرستانی‌اش، جونگ آی هیون، این فرصت را به دست می‌آورد که به آپارتمان جدیدی نقل مکان کند که برای کارمندان دولتی در یک مجتمع مسکونی پرطرفدار کنار گذاشته شده است. آی هیون کارآگاهی است که در حال بررسی شیوع یک بیماری مرموز است. وقتی هان ته سوک، رئیس کارگروه کنترل شیوع بیماری، دستور می‌دهد که مجتمع از بقیه شهر جدا و قرنطینه شود، آن‌ها در ساختمان آپارتمانی خود گرفتار می‌شوند و ... .

تصاویر:

چرا سریال رو دیدم؟

سریال Happiness که به فارسی به شادی یا خوشبختی ترجمه می‌شه معمولا رو یک هفته پیش تقریبا دیدم. دلیل اصلی دیدن سریال رو احتمالا پیش از اینکه سراغ این پست بیاید در بخش اول می‌بینید: بازی هان هیو جو بازیگر دونگی که خیلی وقت بود ازش فیلم یا سریالی ندیده بودم و میخواستم ببینم در نقش‌های دیگه چطوره.

سریال از نظر داستانی یکم برای من غیرقابل باوره. اینکه دختره برای خرید خونه سریع میاد و زنگ میزنه به دوست دبیرستان قدیمیش که اون موقع نجاتش داده بوده و دو طرف یک روزه قبول میکنن که باهم ازدواج کنن تا دختره بتونه خونه بخره رو باور نمی‌کنم. هرچند که بعدا بهتر میشه و از این غیرمنطقی بودن تصمیمات کم میشه اما خب به عنوان یک شروع ضعیف ازش یاد می‌کنم که نویسنده داستان نمیدونسته چطور این دوتا رو به هم مرتبط کنه و داستان رو وارد ریل اصلیش کنه.

با این‌حال یکم که جلوتر میره و بیماری همه‌گیر میشه توی اون ساختمون، داستان قشنگ‌تر میشه. نقش اصلی زن و نقش اصلی مرد هردو خوب در اومدن کاراکترهاشون؛ هرچند نویسنده داستان بازهم شیرین کاری می‌کنه و وسط داستان مرگ و زندگی شخصیت‌ها میخواد درس زندگی به مخاطب بده، اما بازهم شیرین‌کاریای نویسنده رو میشه ازش گذشت و جذابیت روند داستان و کاراکترها، بیشتر از خاله‌زنک بازی‌های نویسنده برای نشون دادن خودخواهی برخی کاراکترها و احمق بودنشون به چشم میاد.

در مجموع چیزی که از سریال خیلی دوست داشتم، این بود که برخلاف اکثر سریال‌های کره‌ای مطرح که خوب شروع  میکنن، قوی ادامه میدن و بعد از یه جایی به بعد داستان ضعیف میشه تا به یه جایی برسه که بتونن تمومشون کنن، توی این سریال این روند رو نمی‌بینی و هر قسمت جذاب‌تر از قسمت‎ قبلیشه و برای تموم کردن داستان هم درنهایت با یک سکانس چندثانیه‌ای کار رو در میارن و اصطلاحا آب به  داستان نمی‌بندن.

در کل سریال شادی، سریالیه که می‌تونم بگم اگه کسی ببینش احتمالا ازش لذت می‌بره و با وجود تمام نقدهای جدی که میشه بهش داشت، آدم بعد از یکی دو قسمت بهش اطمینان می‌کنه و براش زمان می‌ذاره و از دیدن اون سریال لذت می‌بره و میتونم بگم جز سریال‌هایی هست که قشنگ بودن.