تاریک

تاریک
ترس به روشنایی در تمامی ریز بند بدنم پیچه ای به ناف دمیده شده بود
خطیر به دور گردنم
به دنباله گذشته ، زنجیر طمع آهن ، حسادت سیمای دگر انسان ها و نافض غریزه حیوانی نگاه‌ها
به دنبال حد و مد مرزم به آینده تنیده شده در پیچه داستان‌ها
زمان اثری بر عفونت بدن تک کوچه ها و مکان ها
عدم عبور را نقض کرد، ز این روزنه امید
به خود باخته و به جان تاخته
اخلاق افکار دگرگونی توهم
تمامی هویت خود را رد کردم به گونه حد نصاب بی گذر
بر چند قطب دروغین پیچه در قلب
بی توان نامی بر انسانیت داشتم
عشق شهوت عطش . عقل
به خود دیدم یک نامه خط خونین شکسته قلب با درد
حسی غریب داشتم
ندیده بودم به این بی گذر رد شده شهوت
نگاهی ز عطش عشق بر چشم‌هایم خشک شده بود
نقض دین ،تابعه هیاهو ، رد منطق
سیمایی درخشنده تاریک در فلک گرد درون ماهی‌اش

خود را به جهان دیدم
مردمکی تشنه نور ، حد خروش ، پیرو خموش
رقص آرام نیم موج زیر ماهی اش سخن غروب به مرگ نور بود
کالبد به جهت غرب سیه حاله ز نیم انگشت جنوب توضیح جان دادن خورشید به تاریکی ماه بود
چنین توضیح رگ های میان برگ ها به رنگ شب
پیچشی ز تار نازکترین امید در هم تنیده شده مثال آبشار سیه اثیرش همچون گریوه محدود و معدوم می‌داد

افسانه عشق