
# پرونده قتلهای کودکان آتلانتا
### زمان و مکان
۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ – آتلانتا، جورجیا، آمریکا
«قتلهای کودکان آتلانتا» نامی است که به مجموعهای از ناپدیدشدنها و قتلهای جوانان سیاهپوست در آتلانتا طی حدود ۲۲ ماه گفته میشود. نخستین مورد مهم در تابستان ۱۹۷۹ آغاز شد و تا سال ۱۹۸۱ ادامه پیدا کرد.
طبق منابع تاریخی، دستکم ۲۹ کودک، نوجوان و جوان ۷ تا ۲۷ ساله در فهرست اصلی این پرونده قرار گرفتند. بیشتر قربانیان پسر بودند.
### قربانیان
نامهای فهرست اصلی پرونده عبارتاند از:
* ادوارد هوپ اسمیت
* آلفرد ایوانز
* میلتون هاروی
* یوسف بل
* انجل لنیِر
* جفری مَتیس
* اریک میدلبروکس
* کریستوفر ریچاردسون
* لاتونیا ویلسون
* آرون وایچ
* آنتونی کارتر
* ارل ترل
* کلیفورد جونز
* دارون گلس
* چارلز استیونز
* آرون جکسون
* پاتریک راجرز
* لوبی گِتر
* تری پیو
* پاتریک بالتازار
* کِرتیس واکر
* جوزف «جو-جو» بل
* تیموتی هیل
* ادی دانکن
* لری راجرز
* مایکل مکاینتاش
* جیمی ری پین
* ویلیام بارت
* ناتانیل کیتر
همچنین جان پورتر نیز گاهی در فهرستهای مرتبط با این پرونده آورده میشود، اما پرونده او بهطور رسمی جزو فهرست اصلی ۲۹ نفر نبود.
### شروع ماجرا
در ژوئیه ۱۹۷۹، ادوارد هوپ اسمیت، ۱۴ ساله ناپدید شد. چند روز بعد آلفرد ایوانز، ۱۳ ساله نیز ناپدید شد و هر دو کشته پیدا شدند.
با ادامه ناپدیدشدن کودکان و نوجوانان، خانوادهها و مردم آتلانتا متوجه شدند که احتمالاً با چند حادثه کاملاً جداگانه روبهرو نیستند.
در آوریل ۱۹۸۰، خانوادههای قربانیان کمیتهای برای پیگیری پروندهها تشکیل دادند و فشار عمومی برای پیدا کردن عامل یا عاملان افزایش یافت.
### تحقیقات گسترده
پلیس آتلانتا، اداره تحقیقات جورجیا و بعداً FBI وارد تحقیقات شدند. در نوامبر ۱۹۸۰، FBI یک تحقیقات گسترده را آغاز کرد و یک کارگروه چندسازمانی تشکیل شد.
محققان متوجه شدند بسیاری از قربانیان جوان سیاهپوست بودند و در موارد متعددی، ناپدیدشدن آنها در طول روز و از مکانهای عمومی اتفاق افتاده بود.
با افزایش تعداد قربانیان، ترس شدیدی در آتلانتا ایجاد شد. حتی برخی محلهها گروههای داوطلب برای محافظت از کودکان تشکیل دادند.
### نقطه عطف؛ وین ویلیامز
در بهار ۱۹۸۱، مأموران روی پلهای اطراف رودخانه Chattahoochee مراقبت میکردند؛ زیرا چند مورد از اجساد در نزدیکی رودخانه پیدا شده بود.
در ۲۲ مه ۱۹۸۱، مأموران صدای افتادن چیزی در رودخانه شنیدند و خودرویی را دیدند که از محل دور میشد. راننده، مرد ۲۳ سالهای به نام وین ویلیامز بود.
در آن لحظه دلیل کافی برای بازداشت او وجود نداشت و ویلیامز آزاد شد. اما دو روز بعد، جسد ناتانیل کیتر در پاییندست همان رودخانه پیدا شد. تحقیقات بیشتر باعث شد توجه پلیس به ویلیامز افزایش پیدا کند.
ویلیامز در ۲۱ ژوئن ۱۹۸۱ بازداشت شد.
### دادگاه
ویلیامز در سال ۱۹۸۲ به اتهام قتل جیمی ری پین و ناتانیل کیتر محاکمه شد.
یکی از بخشهای مهم پرونده، بررسی مو و الیاف بود که کارشناسان آنها را با شواهد مربوط به قربانیان و محیطهای مرتبط با ویلیامز مقایسه کردند.
در ۲۷ فوریه ۱۹۸۲، هیئت منصفه ویلیامز را در هر دو قتل مجرم شناخت و برای او دو حبس ابد متوالی صادر شد.
نکته مهم این است که ویلیامز هیچگاه در دادگاه به قتل کودکان محکوم نشد.
با این حال، پس از محاکمه، نیروهای تحقیقاتی اعلام کردند شواهد کافی برای مرتبطکردن او با حدود ۲۰ مورد دیگر از ۲۹ مرگ وجود دارد. پلیس پروندههای بسیاری از قربانیان را به ویلیامز نسبت داد، اما این موارد در دادگاه علیه او محاکمه نشدند.
### تئوریها
۱. وین ویلیامز عامل بیشتر قتلها بود
مهمترین دیدگاه رسمی تحقیقات این بود که ویلیامز مسئول بخش عمدهای از قتلها بوده است. شواهد مربوط به مو و الیاف و همچنین ارتباط زمانی و مکانی او با برخی قربانیان باعث شد پلیس بسیاری از پروندهها را به او نسبت دهد.
اما از نظر قضایی، فقط دو قتل ثابت شد.
۲. همه قتلها کار یک نفر نبود
یکی از بحثهای قدیمی پرونده این است که شاید تمام ۲۹ مورد توسط یک قاتل انجام نشده باشد.
برخی پروندهها با الگوی اصلی تفاوت داشتند؛ برای مثال، درباره دو قربانی دختر، انجل لنیِر و لاتونیا ویلسون، برخی محققان سابقاً درباره ارتباط آنها با الگوی اصلی تردیدهایی مطرح کردهاند.
۳. وجود بیش از یک عامل
تئوری دیگری این است که ممکن است چند مجرم مستقل در همان دوره فعال بوده باشند و بعدها پروندههای متفاوت در قالب یک مجموعه قرار گرفته باشند.
این نظریه قطعی نشده، اما تفاوت میان برخی پروندهها باعث شده همچنان مورد بحث باشد.
۴. قربانیان بیشتر از فهرست رسمی
برخی خانوادهها و محققان احتمال دادهاند که تعداد واقعی قربانیان بیشتر از فهرست اصلی بوده باشد. با این حال، برای اضافهکردن هر مورد به این پرونده باید شواهد جداگانه وجود داشته باشد و نمیتوان هر ناپدیدشدن یا قتل آن دوره را به این مجموعه نسبت داد.
### وضعیت پرونده
پس از محکومیت ویلیامز، بیشتر پروندهها بسته و به او نسبت داده شدند؛ بااینحال، در سال ۲۰۱۹ مقامات آتلانتا اعلام کردند که قصد دارند شواهد قدیمی را با فناوریهای جدید دوباره بررسی کنند.
در گزارشهای بعدی، سه پرونده همچنان بهعنوان حلنشده یا متفاوت از سایر موارد شناخته میشدند: انجل لنیِر، لاتونیا ویلسون و دارون گلس.
ویلیامز همچنان حبس ابد خود را میگذراند و همواره بیگناهی خود را در قتلهایی که به او نسبت داده شده، بهجز محکومیتهای قضایی، مطرح کرده است.
### جمعبندی
قتلهای کودکان آتلانتا یکی از بزرگترین پروندههای جنایی آمریکا در اوایل دهه ۱۹۸۰ بود. طی حدود دو سال، دستکم ۲۹ کودک، نوجوان و جوان سیاهپوست قربانی شدند.
وین ویلیامز در دادگاه فقط به قتل دو نفر، جیمی ری پین و ناتانیل کیتر، محکوم شد؛ اما پلیس بعدها او را به بسیاری از پروندههای دیگر مرتبط دانست.
به همین دلیل، هنوز میان آنچه در دادگاه ثابت شده و آنچه تحقیقات پلیس به ویلیامز نسبت دادهاند تفاوت مهمی وجود دارد.
### چند حقیقت کوتاه
* نام پرونده: قتلهای کودکان آتلانتا
* محل: آتلانتا، جورجیا
* دوره: ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱
* قربانیان فهرست اصلی: ۲۹ نفر
* مظنون اصلی: وین ویلیامز
* قتلهای ثابتشده در دادگاه علیه ویلیامز: ۲ مورد
* قربانیان این دو پرونده: جیمی ری پین و ناتانیل کیتر
* حکم: دو حبس ابد متوالی
* وضعیت: بسیاری از قتلها به ویلیامز نسبت داده شدند، اما برای آنها محکومیت جداگانهای صادر نشد.