«قاتل گریان» لقبی است که رسانهها به فردی دادند که پس از ارتکاب قتل، با پلیس تماس میگرفت و در حالی که گریه میکرد، وقوع جنایت را گزارش میداد. این رفتار غیرعادی باعث شد پرونده او به یکی از عجیبترین پروندههای جنایی تبدیل شود.
بر اساس گزارشها، او از سالهای جوانی فردی منزوی، کمحرف و دارای مشکلات روحی و روانی بود. برخی اطرافیانش گفته بودند که در کودکی و نوجوانی با مشکلات خانوادگی و فشارهای روانی روبهرو بوده و در برقراری ارتباط با دیگران دشواری داشته است. هرچند جزئیات زندگی شخصی او به طور کامل مشخص نیست، اما کارشناسان معتقد بودند این مشکلات در کنار اختلالات روانی، در شکلگیری رفتارهای خشونتآمیز او نقش داشتهاند.
در دههٔ ۱۹۸۰، مجموعهای از قتلها در ایالات متحده رخ داد که پلیس را با پروندهای عجیب روبهرو کرد. ویژگی غیرعادی این پرونده تماسهای تلفنی فردی ناشناس با پلیس بود. تماسگیرنده با صدایی لرزان و در حالی که گریه میکرد، از وقوع یک قتل خبر میداد و گاهی میگفت: «فکر میکنم دوباره کسی را کشتم.» همین رفتار باعث شد رسانهها به او لقب «قاتل گریان» بدهند.
در ابتدا پلیس تصور میکرد تماسگیرنده فقط فردی شوخ یا شاهدی مضطرب است، اما بررسیها نشان داد او جزئیاتی را میدانست که فقط قاتل یا مأموران تحقیق از آن اطلاع داشتند. این موضوع باعث شد پلیس به این نتیجه برسد که تماسها واقعاً از سوی خود قاتل انجام میشود.
قربانیان معمولاً افرادی بودند که بهتنهایی زندگی میکردند یا در شرایط آسیبپذیر قرار داشتند. قاتل پس از ارتکاب جرم محل را ترک میکرد، اما مدتی بعد تحت فشار عذاب وجدان یا آشفتگی روانی با پلیس تماس میگرفت و در حالی که گریه میکرد، وقوع قتل را اطلاع میداد. با این حال، او هرگز هویت واقعی خود را در این تماسها فاش نمیکرد.
کارآگاهان با بررسی تماسهای تلفنی، شهادت شاهدان و مدارک صحنههای جرم، سرانجام موفق شدند هویت قاتل را شناسایی و او را بازداشت کنند. در بازجوییها مشخص شد که او دچار مشکلات شدید روانی بوده و میان احساس پشیمانی و تمایل به ارتکاب قتل در نوسان بوده است. دادگاه پس از بررسی شواهد، او را به حبس طولانیمدت محکوم کرد.
نکتهای که این پرونده را در تاریخ جنایی متمایز کرد، نه صرفاً قتلها، بلکه رفتار عجیب قاتل پس از هر جنایت بود. او برخلاف بسیاری از قاتلان سریالی، پس از ارتکاب جرم دچار آشفتگی شدید میشد و با پلیس تماس میگرفت. همین تماسهای همراه با گریه و پشیمانی ظاهری باعث شد لقب «قاتل گریان» برای همیشه با این پرونده گره بخورد.