پرونده کامل جفری دامر (Jeffrey Dahmer)
جفری لیونل دامر در ۲۱ مه ۱۹۶۰ در ایالت ویسکانسین آمریکا متولد شد. او یکی از شناختهشدهترین قاتلان زنجیرهای تاریخ آمریکا است. دادگاه او را به قتل ۱۵ نفر محکوم کرد و بعدها مشخص شد که در مجموع بین سالهای ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۱، ۱۷ قتل مرتکب شده است.
از دوران نوجوانی، دامر فردی گوشهگیر بود. خانوادهاش دچار مشکلات زیادی بودند و پس از جدایی والدینش، مدتی بهتنهایی زندگی کرد. او در مدرسه عملکرد متوسطی داشت و بعدها به مصرف الکل روی آورد.
نخستین قتل او در سال ۱۹۷۸ رخ داد. پس از آن، نزدیک به ۹ سال هیچ قتل اثباتشدهای از او ثبت نشد. اما از سال ۱۹۸۷، مجموعهای از قتلها در شهر میلواکی آغاز شد.
قربانیان او بیشتر مردان جوان بودند که در بارها یا مکانهای عمومی با او آشنا میشدند. او آنها را به آپارتمان خود دعوت میکرد. سالها بعد، پلیس در آپارتمان او مدارک فراوانی پیدا کرد که نشان میداد بسیاری از قربانیان در همان محل کشته شده بودند.
دستگیری
در ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۱، یکی از افرادی که دامر قصد نگه داشتن او را داشت، موفق به فرار شد و پلیس را خبر کرد. مأموران پس از ورود به آپارتمان دامر، شواهد گستردهای از جنایتهای او کشف کردند. این کشفیات باعث شد پرونده او به یکی از مشهورترین پروندههای جنایی آمریکا تبدیل شود.
دامر پس از دستگیری تقریباً تمام قتلها را پذیرفت و در بازجوییها با پلیس همکاری کرد. اعترافهای او به روشن شدن بسیاری از پروندههای حلنشده کمک کرد.
محاکمه
در سال ۱۹۹۲، دادگاه وی را به دلیل ۱۵ فقره قتل مجرم شناخت. یک قتل دیگر در اوهایو نیز به او نسبت داده شد و مجموع قربانیان اثباتشده به ۱۶ نفر رسید. همچنین نخستین قربانی او در سال ۱۹۷۸ نیز در شمار قربانیان قطعی قرار دارد و در نتیجه، تعداد کل قربانیان شناختهشده ۱۷ نفر است.
وکلای او تلاش کردند با استناد به مشکلات روانی، او را فاقد مسئولیت کیفری معرفی کنند. اما هیئت منصفه تشخیص داد که با وجود اختلالات روانی، او توانایی تشخیص درست و نادرست را داشته است.
نظریههای مشهور درباره انگیزه او
۱. اختلالات روانی
روانپزشکان تشخیصهای متفاوتی درباره دامر ارائه کردند. برخی به اختلال شخصیت و مشکلات شدید روانی اشاره کردند. با این حال، هیچیک از این تشخیصها باعث نشد دادگاه او را فاقد مسئولیت کیفری بداند.
۲. انزوا و مشکلات اجتماعی
بسیاری از جرمشناسان معتقدند انزوای شدید، وابستگی به الکل و ناتوانی در برقراری روابط پایدار، در شکلگیری شخصیت او نقش داشته است. البته این موضوع توضیحی درباره پیشینه اوست و نه توجیهی برای جنایتها.
۳. کودکی و روابط خانوادگی
برخی پژوهشگران معتقدند اختلافهای خانوادگی، جدایی والدین و احساس تنهایی در نوجوانی بر وضعیت روانی او اثر گذاشت