روش و عملکرد صهیونیستها در چند دههی گذشته نشاندهندهی یک الگوی تکرارشونده در رویارویی آنها با دیگران است.
این الگو از چند بخش تشکیل شده است.
بخش یک) تولید، عرضه و تکثیر یک روایت با هدف زمینهسازی روانی و رسانهای و فریب مخاطب.
در این روایت اغلب چند عنصر دیده میشود:
الف) مظلومنمایی
ب) ادعای وجود یک طرح و توطئه علیه یهود
ج) گرفتن قیافهی حق بهجانب برای یک حملهی به اصطلاح پیشدستانه
بخش دو) حملهی تند و کوتاهمدت با هدف وارد کردن ضربهای کاری، به دست آوردن پیروزی و تثبیت موضع پس از پیروزی
افسانهی یهودی کشتار ایرانیان در زمان خشایارشا، هر چند اعتبار تاریخی ندارد، اما چارچوبی مشابه همین الگو دارد.
بر پایهی این افسانه، عدهای از ایرانیان در پی ضربه زدن به یهود هستند. یهودیان متنفذ در دربار هخامنشی از این توطئه مطلع میشوند و در اقدامی پیشدستانه ۷۵ هزار ایرانیِ مظنون به ضدیت با یهود را قتلعام میکنند.
صهیونیستها معمولاً در بخش جعل روایت، مظلومنمایی و فریب مخاطب، با هزینهای کمتر، دستاورد بیشتری داشتهاند و امروز نیز بیشترین بهره را از این بخش میبرند و روشن است که هر چه آگاهی و دقت نظر مخاطب در رسانه افزایش یابد، به همان نسبت درصد موفقیت صهیونیستها در عوامفریبی کاهش خواهد یافت.