کسانی که کتاب مأموریت برای وطنم را نوشته و به محمدرضاشاه منتسب کردهاند، به ویژه در بخش اختلاف شاه با مصدق و شرح ماجرای کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ چند خط القایی مشخص را پی گرفتهاند.
بزرگنمایی خطر کمونیسم، متهم کردن مصدق به همدستی با کمونیستها و شوروی و تلاش برای سرنگونی حکومت پهلوی، سفیدشویی و ترسیم چهرهای خیرخواه از امریکا و انگلیس از جملهی این خطوط است.
نویسندگان کتاب تلاش کردهاند چهرهای وحشتناک، بیمنطق، فاسد، لجوج و مخالف منافع کشور از محمد مصدق ترسیم کنند و تا آنجا که توانستهاند شخصیت و کارنامه و کارکرد او را منفی نشان داده و گفتهاند که مصدق دنبال سرنگونی پهلوی، زنده کردن قاجار، قدرت دادن به کمونیستها و تسلیم ایران به شوروی بوده است.
در مقابل، چون پای امریکا و انگلیس در میان بوده چارهای نداشتهاند جز این که برای تخریب مصدق، این دو را سفیدشویی کنند و تصویری نیکو، خیرخواه و دلسوز مردم و ایران از آنها عرضه کنند.
چقدر منطق این کتاب شباهت دارد به عوامفریبیهای روزهای آغازین حملهی امریکا و اسرائیل که میگفتند «کمکهای عموترامپ در راه است»
نویسندگان به این نکته توجه نکردهاند که مخاطب میتواند به سخنان و مواضع دولتمردان و رسانههای امریکا و انگلیس دسترسی داشته و برکنار از این تصویرسازی کودکانه، واقعیت را چنان که بوده دریابد. از جمله میتواند نیویورک تایمز بخواند که یک سال پس از کودتا به صراحت و با لحنی نژادپرستانه و توهینآمیز، مردم ایران را عقبمانده خواند و تهدید کرد که اگر بار دیگر بخواهند سراغ احساسات ملیگرایانه بروند، باز هم بلایی مشابه کودتای ۲۸ مرداد بر سرشان خواهیم آورد.
نویسندگان مأموریت برای وطنم حتی به این هم توجه نکردهاند که افراد، خاطرات خود را مینویسند و پژوهشگران، مطالعه و تحقیق میکنند و کسی یک انشای ساختگی و کلیشهای را به عنوان تاریخ نخواهد پذیرفت. آنچه در مأموریت برای وطنم از زبان محمدرضاشاه آمده حتی در مقایسه با خاطرات ثریا، همسر وقت شاه و اشرف، خواهر شاه نیز رنگ میبازد. مصدق هم که در خاطراتش، در برابر اتهامات نویسندگان مأموریت برای وطنم از خود دفاع کرده و آبراهامیان هم در تحقیقی با عنوان کودتا، نقش و اهداف واقعی عوامل کودتای ۲۸ مرداد را شرح داده است.
ویلیام بلوم هم در کتاب مفصل «سرکوب امید» با اشارهی مستند به نقش انگلیس و امریکا در کودتا و تلاش آنها برای تسلط بر منابع و بر نفت ایران، چهرهای را که برخی به عنوان بنیاد امور خیریه از امریکا ساختهاند، در هم شکسته است.
شاید بهتر بود نویسندگان مأموریت برای وطنم، مخاطب خود را کودک فرض نمیکردند.