
نگاهم بلند است و تا دوردستهای افق را میکاود و میشکافد،
اما گامهایم کوچک است !
نگاهم بلند است،
اما اهل بلندپروازیهای خیالی نیستم.
نگاهم بلند است
و میدانم برای رسیدن، باید یک گام و سپس گام دیگری بردارم،
و میدانم یک گام اگر برندارم، سیلاب ناامیدی و پوچی و اضطراب مرا در خود غرق خواهد کرد.
نگاهم بلند است،
تا بلندای سعادت انسان !
اما چارهای ندارم جز اینکه نخست یک گام کوچک بردارم.
تو اگر میتوانی گامی بلند بردار !
اما اگر نمیتوانی،
با بلندپروازی خیالی و ناامیدی ویرانگر،
گامهای کوچک مرا حقیر مشمار !