
از کودکی درس و مشق و مدرسه را دوست داشتم.
اواخر تابستان برای رسیدن اول مهر لحظهشماری میکردم.
در دوران دانشجویی هم تا آنجا که توانستم تلاش کردم محضر استاد و کلاس درس را از دست ندهم.
نهم و دهم دی 98 ، آخرین جلسهی ترم و چند روز مانده به آغاز امتحانات، کلاس تاریخ فرهنگ و تمدن در حالی با حضور تعدادی از دانشجویان تشکیل شد که بسیاری از کلاسها عملاً از چند روز پیش تعطیل شده بود.
همیشه گفتهام بهترین لحظههای عمر من در کلاس درس و گفتگو با دانشجویان عزیز و آیندهسازان این سرزمین میگذرد.
این ترم هم مانند همهی این سالها دانشجویان بزرگوار بنده را رهین محبت صادقانهی خود کردند

و من شرمسار از بضاعت اندک خویش، ماندهام که چگونه شکر این نعمت گزارم.

سال و نیمسال به آخر میرسد اما شوق آموختن و حضور در جمع مشتاقان و عشق به کتاب هرگز !

پایان ندارد این عشق تا جان ز تن برآید.
سپاس بهخاطر همراهیها و پوزش برای کاستیها