
گفتم اگر من در ورود به کلاس پنج دقیقه تأخیر کنم، واکنش شما چیست؟
اولی: خوشحال میشویم !
دومی: اتفاق مهمی نیفتاده !
سومی: پنج دقیقه که چیزی نیست، بیشتر از اینها هم بوده و ما چیزی نگفتهایم !
چهارمی: من اعتراض میکنم !
گفتم: چرا ؟
گفت: چون شما وقت ما را تلف کردهاید و ما حق داریم اعتراض کنیم.
گفتم: شما حق ندارید اعتراض کنید !
با تعجب گفت: چرا حق نداریم؟
گفتم: شما حق ندارید بلکه وظیفه دارید اعتراض کنید.
از حق میتوان گذشت اما وظیفه را حتماً باید انجام داد.
اعتراض، نه براندازی است و نه یک حق شخصی که بهراحتی از آن چشم بپوشیم،
اعتراض یک وظیفه است،
وظیفهای برای اصلاح اجتماعی که در آن زندگی میکنیم.
طفره رفتن از انجام این وظیفه، به هر علت و دلیل و بهانه،
پیامدی جز انحطاط و فساد روزافزون نخواهد داشت.