مرور تاریخ به ما میگوید که سالگرد مرصاد است. داستان مرصاد چیست؟
در یک جمله: یک دفاع حماسی و مردمی که باید با تمام جزئیات و مقدمات بارها و بارها خوانده و شرح داده شود.
کتاب « ریگهای داغ پاتاق » خاطرات دکتر مصطفی محمدی، رزمنده و جانباز دفاع مقدس، لحظههای نفسگیری از این حماسهی بزرگ و ماندگار را روایت کرده است.
سر پیچ یک تانک ظاهر شد و با کالیبر۵۰ ما را بهرگبار بست. مرتب گلوله به ماشین میخورد، سعی کردم ماشین را متوقف کنم که بچهها بپرند پایین اما رگبار کالیبر آن تانک مهلت نمیداد. پشت سر هم گلوله به شيشه و بدنهی ماشين میخورد.
یک گلوله به ماهیچهی کتفم خورد و ماهیچه کاملاً باز شد، گلولهی ديگری به کنار گردنم خورد و گلولهی سوم به فك پايين و استخوان فك كامل جدا شد. بيهوش شدم، وقتی بههوش آمدم شنيدم كه لُهراسب نوری میگفت بیا پایین، نمیتوانستم تکان بخورم، سعی کرد در ماشين را باز کند ولی آنقدر گلوله به ماشین خورده بود که در پیچیده بود و باز نمیشد. دوباره بیهوش شدم.
بار دوم كه بههوش آمدم، متوجه شدم کنار جاده دراز کشیدهام و دود از ماشین بلند شده و آن تانک در طول جاده حدوداً ۱۵ متر با من فاصله دارد.
آن تانک در حقيقت پیشقراول ستون عظیمی بود متشکل از تانکهايي با چرخ لاستیکی و سرعت بالا، انواع خودروها و نفربرهای زرهی که بعضاً چهارلول ضدهوایی روی آنها سوار بود.
حالا تقریباً ساعت دوونیم بعدازظهر است. از جا بلند شدم ولی همه چیز جلوی چشمم تاریک بهنظر میرسید، نشستم، بعد از چند ثانیه مجدداً بلند شدم و رفتم داخل شیاری كه تقریباً پنج متر با جاده فاصله داشت، دیدم کوشکی(دیدبان) یک پایش قطع شده
نگاهی به نیروهای منافقین انداختیم. صدای رگباری را در فاصلهی نزدیک شنیدیم. یک مقدار دیگر جلو رفتم دیدم کوشکی كه زخمی شده بود، با تير خلاص منافقين بهشهادت رسيده است.
برگشتم پیش علیرحم و خبر را به او دادم و گفتم به احتمال زیاد میآیند سراغ ما و کار تمام است. واقعاً آمادهی شهادت شده بودیم. داخل آن شیار دراز کشیدیم. دو فروند هلیکوپتر عراقی كه منافقین را جابجا میکردند، در فاصلهای کمتر از ۱۰ متر بالای سر ما در پرواز بود.
به علیرحم گفتم چشمانت را ببند که فکر کنند شهید شدهایم ... ریگهای داخل آن شیار بسیار داغ بود، انگار که ریگ تنور نانوایی سنگكی بود. بهناچار روی آن ریگها دراز کشیده بودیم و اين شرايط دشوار را تحمل میكردیم.
ساعت تقریباً ۹ شب بود، شبی مهتابی و روشن، یک تویوتای منافقین که بلندگو روی آن نصب بود از سمت اسلامآباد به سرپلذهاب در حرکت بود و بهزبان فارسی اعلام میکرد:
چراغ روشن، سبقت نگیرید !
حالا فاصلهی ما با آنها کمتر از پنجاه متر است ولی آنها ما را نمیبینند.
ستون منافقین بهقدری طولانی بود كه فکر میکردیم کرمانشاه را هم گرفتهاند.