اخیراً و البته به روال همیشه، کارشناس تلویزیون اینترنشنال دربارهی لزوم حملهی خارجی به ایران برای سرنگونی و تغییر حکومت، حرفهایی زده و مغالطهها و عوامفریبیهایی کرده است.
میگوید جامعهی ایران باید از «فرصتهای بینالمللی» (یعنی حملهی خارجی) برای سرنگونی و تغییر حکومت خود استفاده و استقبال کند و برای دفاع از این دیدگاه، دو کشور فرانسه و آلمان را مثال زده که در جنگ جهانی از امریکا کمک گرفتند و الان هم دمکراسی دارند.
دربارهی این دیدگاه اینترنشنال چند نکته قابل اشاره است.
یک) تعبیر «فرصتهای بینالمللی» را چنان عوامفریبانه به کار میبرد که انسان گمان میکند در سطح دنیا یک انجمن خیریه وجود دارد و این انجمن، وظیفهای جز سامان دادن «فرصتهای بینالمللی» با هدف تأمین آزادی و رفاه و دمکراسی برای جوامعی که درخواست کنند، ندارد.
دو) این شجاعت و صراحت را ندارد که بگوید منظورش از «فرصتهای بینالمللی» یکی اسرائیل است که فقط در همین یک سال گذشته دهها هزار غیرنظامی و کودک را کشته و امروز هم با راهاندازی یک قحطی و نسلکشی گسترده در پی توسعهی دمکراسیست.
و اینقدر شجاعت ندارد که بگوید نخستوزیر همین رژیم به حکم دادگاه بینالمللی، یک جنایتکار جنگیست.
سه) نمیگوید که منظور از «فرصتهای بینالمللی» یکی هم امریکاست که یا از «تسلیم بیقیدوشرط» دم میزند یا با دیگران با زبان تهدید و تحقیر سخن میگوید یا در روابط بینالمللی دنبال «گاو شیرده» میگردد.
چهار) نمیگوید همین امریکا و اسرائیل که دهها سال در ایرانِ عصر پهلوی همهکاره بودند، چرا دمکراسی برای ایران نیاوردند و حتی به گفتهی برخی مدیران دورهی پهلوی، برخوردشان با ایرانیان مانند ارباب و نوکر بود؟
پنج) به این پرسش، پاسخ نمیدهد که کشورهایی که به تازگی از این «فرصتهای بینالمللی» استفاده کردهاند، در حال حرکت به سمت دمکراسیاند یا در آستانهی جنگ داخلی و تجزیه و اشغال؟
شش) و نمیگوید ملت ایران خاطرهی خوشی از این «فرصتهای بینالمللی» از جمله در ماجرای کودتای ۲۸ مرداد و سرنگونی دولتِ برآمده از انتخابات و دمکراسی، ندارد.
هفت) هر که الفبای منطق را خوانده باشد میداند که مقایسهی آلمان و فرانسه و امریکای جنگ جهانی، با ایران و امریکا و اسرائیل امروز درست نیست.
گذشته از این، آلمان و فرانسه و اروپا بعد از جنگ جهانی، آیا توانستند یک تصمیم مستقل بگیرند که تحتالشعاع تهدید و تطمیع و تحقیر امریکا نباشد؟
بگذریم از اینکه هر کشوری جامعهشناسی تاریخی خود را دارد و با توجه به ویژگیهای تاریخی، موقعیت جغرافیایی، هویت ملی و پیشینهی تمدنی خود باید تصمیم بگیرد و رفتار کند.
صهیونیستها و شاگردانشان اینطورند که روز روشن، چشم در چشم مخاطب، روشنی آفتاب را انکار میکنند.
کارشناس اینترنشنال هم احتمالاً در پشت صحنه، همزمان که صفرهای چک کارفرما را میشمارد، به پوچی مهملاتی که بافته میخندد.