
دل پردرد و سفرهی خالی و هزارویک علت و دلیل و درد و گلایه و خشم و تندی را از تو میپذیرم و به جان میخرم.
تو هم از من بپذیر که
صندوق رأی جایگزین ندارد.
در غیاب صندوق رأی، گرفتار چوب و چماق و چکمه و قمه خواهیم شد.
نگذارید نام ما در تاریخ در کنار کسانی ثبت شود که در این سرزمین، خواسته یا ناخواسته، تیشه به ریشهی نهال نوپای «حق انتخاب» زدند.
اگر تنها همین صندوق رأی را نگه داریم و به نسل آینده بسپاریم، گامی بزرگ برداشتهایم و نامی نیک از خود در تاریخ به یادگار گذاشتهایم.