پس از اسکندر که جانشینانِ او با عنوان سلوکیان بر ایران چیره شدند، ایرانیان با پیشگامیِ پارتیان، تلاشی آهسته و پیوسته را برای رهایی از سلطهی این بیگانگانِ ناهمخوان با فرهنگ مردم ایران سامان دادند.
یکی از گستردهترین نبردهای ایرانیان با دشمن، لشکرکشی پرشمار و مجهز آنتیوخوس هفتم، پادشاه سلوکیان است علیه پارتیان. این نبرد در نهایت با فرارسیدن دشواریهای زمستان و قیام مردم همدان علیه بدکرداری سلوکیان، به شکست بیگانگان انجامید و چنانکه مالکوم کالج در کتاب اشکانیان نوشته است « آنتیوخوس کشته شد و پیکر او را در تابوتی سیمین به سوریه فرستادند. »
این روایت، یک بار دیگر نشان میدهد که جغرافیای گسترده و متنوع ایران در طول تاریخ، قتلگاه متجاوزان بوده و همچنان خواهد بود و فرهنگ مقاومت و تسلیمناپذیری، ریشههای هزاران ساله در این خاک دارد و امروز هم به رغم رنجها و زخمها و مصیبتها، زنده و پویا این ملت و این کشور را در برابر تجاوز بیگانه سرافراز نگاه داشته است.
این را باید اطرافیان ترامپ بخوانند تا بیش از این به خود و ایران و جهان هزینه تحمیل نکنند. اما چه انتظاری میتوان داشت از جماعتی که بهترین تعبیر را در وصف آنان، قرنها پیش از این، تولستوی در جنگ و صلح به کار برده: « انجمن ابلهان »
اینان تا آن روز که کاسبی تابوتسازان امریکا را رونق نبخشند و طعم تلخ مرگ و شکست را نچشند، دست از حماقت و لجاجت و طمع و تهدید و تجاوز برنمیدارند.
« از آن پس برآمد از ایران خروش
پدید آمد از هر سویی جنگ و جوش »
(فردوسی)