شاهزاده استدلال میکند و مثال میزند که همانطور که فرانسه در جنگ جهانی دوم با کمک امریکا و دیگران از اشغال آلمان نازی آزاد شد، امروز هم امریکا میتواند به ما کمک کند تا حکومت ایران را سرنگون کنیم و ایران را در دست بگیریم.
البته که در این باره چند نکته وجود دارد.
یک) در جنگ جهانی دوم کشور فرانسه با اشغال نیروی بیگانه روبرو بود. در حالی که در ایرانِ امروز چنین وضعیتی حاکم نیست.
دو) آلمانها در فرانسهی اشغالی دولتی بر سر کار آورده بودند و امریکا حتی با این دولت فرانسهی اشغالی هم ارتباط داشت.
سه) یک شخصیت برجسته مانند دوگل، نمایندهی فرانسویانی بود که برای آزادی فرانسه از اشغال آلمان میجنگیدند.
پرسش این است که چگونه ایران امروز را با فرانسهی اشغالی جنگ جهانی دوم مقایسه میکنید، در حالی که این دو وجه تشابه چندانی ندارند؟
و پرسش دیگر این که تکلیف جامعهشناسی تاریخی ایران چه میشود؟
توجه به فرهنگ و تاریخ و جامعهشناسی و ویژگیهای ملی و هویتی ایران کجای استدلال شماست؟
چطور میشود بر پایهی اشارهی ناقص به تاریخ یک کشور، برای کشوری دیگر نسخه نوشت و راهکار داد؟
و پرسش پایانی آن که نکند شاهزاده دچار این توهّم شده که قرار است نقش تاریخی دوگل را عهدهدار شود؟
« تو ملاف از مُشک کان بوی پیاز
از دم تو میکند مکشوف راز »
(مولوی)