اسرائیل چه مشکلی با ایران دارد؟ ایران از جان اسرائیل چه میخواهد؟
آیا دعوای امروز ایران و اسرائیل، دعوای حاکمان و حکومتهاست یا قضیه پیچیدهتر از این حرفهاست؟
مثل همیشه مطالعات تاریخی به کمک ما میآید و ابهام را میزداید و از فریب و اشتباه بیشتر جلوگیری میکند.
اما تاریخ چه میگوید؟
یک) در استراتژی اسرائیل، وجود کشورهای بزرگی مانند ایران و مصر و عراق، صرفنظر از مواضع و گرایش حکومت، یک تهدید بشمار میرود و تلاش برای تضعیف و تجزیهی این کشورها به صورت جدی و عملی مورد تأکید است. برای نمونه اسرائیل به صورت مستقیم به مصر حملهی نظامی کرد و در طول چند دهه کردهای جداییخواه عراق را از نظر مالی و اطلاعاتی و آموزشی و تسلیحاتی مورد پشتیبانی قرار داد. این نکته نیز شایان دقت است که گسترش تجزیهطلبی در کردستان عراق، تأثیر مستقیمی بر مناطق کردنشین ایران دارد.
دو) اسرائیل همکاری سهجانبهای را با حضور ایران و ترکیه علیه کشورهای عربی منطقه سامان داده بود. در چارچوب این همکاری، ایران و ترکیه موظف بودند علیه اعراب و به سود اسرائیل، هر کار و اقدامی که میتوانند در درون کشورهای عربی انجام دهند. این برنامه شامل تحریک و تقویت گرایشهای تجزیهطلبانه نیز میشد و طبیعیست که واکنش کشورهای عربی نیز میتوانست تلاش متقابل برای تجزیهی ایران باشد. به این ترتیب، اسرائیل با درگیر کردن کشورهای منطقه با یکدیگر، همزمان همه را تضعیف و اهداف خود را دنبال میکرد.
سه) تمدن ایران در کنار بینالنهرین و آشور و سومر و مصر از جمله کهنترین تمدنهای بشریست و پیوندهای ریشهدار و عمیق هزاران ساله در ابعاد گوناگون و فراوان این تمدنها را به هم مرتبط ساخته است. عملکرد حکومت پهلوی در مسیر گسترش روابط خود با اسراییل در تعارض آشکار با این پیشینه و جایگاه هزاران سالهی تمدنی بود.
چرا که اولاً این روابط به معنای ویران کردن پیوندهای فرهنگی و تمدنی با کشورهای منطقه و همسایگان و در ثانی به مفهوم وارد کردن عنصری ناهمخوان با فرهنگ و تمدن منطقه و تلاش برای تغییر و تحریف هویت این جوامع بود.
چهار) شاید چنین تصور شود که چون اسرائیل و پهلوی روابط نسبتاً مطلوبی با هم داشتند، اسرائيل از تلاش برای تضعیف و تجزیهی ایران در زمان پهلوی چشمپوشی کرده بود. اما چنین نیست و مستندات غیرقابل انکار تاریخی به ما میگوید که اسرائیل حتی در زمان پهلوی هم هر چه در توان داشت برای تضعیف ایران در ابعاد مختلف و گسترش سلطه و نفوذ خود در ایران تلاش کرد.
پنج) در زمان پهلوی، افراد، شخصیتها، گروهها و سازمانهای گوناگون و فراوان یهودی و صهیونیستی در ایران فعالیت داشتند. نشانههای آشکار و روشنی از ایرانستیزی و تلاش برای تضعیف ایران در عرصههای گوناگون در عملکرد این افراد و سازمانها به چشم میآید. چند نمونه:
الف) غارت و سرقت آثار تاریخی و باستانی و نسخههای خطی و انتقال غیرقانونی آنها به اسرائیل به صورت گسترده
ب) ایجاد آشفتگی در اقتصاد کشور از راه دلالبازی و رسیدن به سود و ثروت فراوان و استفاده از این ثروت برای کمک به اسرائیل
ج) آموزش نظامی به جوانان و نوجوانان یهودی ایران در مدارس و اردوهای بهظاهر فرهنگی
د) سپردن مدیریت برخی مراکز فرهنگی و اقتصادی جامعهی یهود ایران به یهودیان خارجی
ه) پخش سرود ملی اسرائیل در مراسم و برنامههای گروهی یهودیان ایران
و) تلاش گسترده برای اخلاقزدایی و گسترش فساد اخلاقی و مواد مخدر و فروپاشی بنیان خانواده در ایران
ز) ارتباط مستقیم سازمانهای صهیونیستی ایران با سازمانهای جهانی صهیونیسم و اسرائیل که عملاً به معنای نقض حاکمیت ایران بود.
ح) تلاش برای تقویت احساس تعلق به اسرائیل و کاهش حس دلبستگی به ایران در میان یهودیان ایران
ط) تلاش برای جمعآوری اخبار و اطلاعات از داخل ایران و انتقال آن به اسرائیل
نفوذ صهیونیسم و اسرائیل در ابعاد گوناگون جامعهی ایران عصر پهلوی چنان گسترده بود که میتوان از آن با تعبیر دولت در دولت یاد کرد.
شش) نتیجه آنکه تضعیف و تجزیهی ایران، صرفنظر از اینکه چه حکومتی در ایران بر سر کار است، برای اسرائیل یک هدف و یک اولویت است. تنها ممکن است به تناسب زمان و شرایط، شکل عملکرد اسرائیل متفاوت باشد.
هفت) رسانههای صهیونیستی، مقامات اسرائیل و امثال اینترنشنال، شاید بنا را بر این گذاشتهاند که مخاطب آنها اطلاع درستی از تاریخ ندارد و بر این اساس تا آنجا که میتوانند دروغ میگویند و عوامفریبی میکنند. بهویژه آنجا که میگویند ما با ایران و مردم ایران مشکلی نداریم.
هشت) این نکات که بسیار فشرده و به اختصار بیان شد، حاصل مطالعهی هزاران صفحه کتاب و سند تاریخیست.