
وقتی میگوییم صندوق رأی جایگزین ندارد،
معنایش این نیست که مشکلات گوناگون و فراوان نداریم.
معنایش این نیست که انتقاد و اعتراض نداریم.
معنایش این نیست که صحنهی انتخابات و رقابت، مشکلات جدی ندارد.
معنایش این نیست که بازی کاملاً جوانمردانه است.
معنایش این نیست که جامعه با شرکت در چند انتخابات به همهی آنچه میخواهد، میرسد.
وقتی میگوییم صندوق رأی جایگزین ندارد،
معنایش این است که تا زمانی که جایگزینی بهتر و کاملتر نداریم، حق نداریم تیشه به ریشهی صندوق رأی بزنیم و جامعه و کشور را بهسوی بحرانهای غیرقابل مهار پیش ببریم.
معنایش این است که نگاهمان به مسائل، از دریچهی تنگ احساس و هیجان و توهّم و منفعت و مصلحت شخصی و حزبی شکل نگیرد.
معنایش این است که صرفنظر از اینکه طرفدار چه نامزد و جناحی هستیم، به جای استدلال و استناد، یکدیگر را آماج تهمت و برچسب قرار ندهیم.
معنایش این است که در کشاکش کمخردی و کوتهبینی برخی مخالفان داخلی و خارجیِ رأی مردم، نمیتوان و نباید اجازه داد ایران قربانی شود.
ماندگاری ایران، باید نقطهی مشترک و اولویت نخست همهی دلسوزان باشد.
و شرط نخست ماندگاری ایران، پایهگذاری کنش سیاسی و اجتماعی و فرهنگی، بر شناخت تاریخیست.
بدون تاریخ،
جامعه و سیاست و فرهنگ ایران،
قربانی توهّم و عوامفریبی خواهد شد.