
برای استادی که جاودان است !
بزرگی گفته بود که هنر، هدیهی هزاران سالهی ایرانیان به جهان است.
نمیتوان از فرهنگ و تمدن و شعر و ادب و موسیقی و آواز و هنر و تاریخ و اصالت و حافظ و مولوی و سعدی و سالها تلاش و امید و بردباری و پشتکار سخن گفت و از محمدرضا شجریان سخن نگفت.
در روزگاری که برخی بیهنران، جایگاه آواز و هنر و موسیقی را تا سطح فهم اندک و منافع و عوامفریبیهای حقیر خویش فروکاستند و برخی تنگچشمان، قدر بزرگان را چنانکه باید و شاید، نشناختند، محمدرضا شجریان، نماد اصالت و حرکتی آرام و استوار در مسیر پاسداشت ذخیرهی گرانسنگ فرهنگ و هنر این مرزوبوم بود و شاگردان و استعدادهای فراوان پرورش داد.
اگرچه او از میان ما رفت و ما را با درد و داغ خود تنها گذاشت اما به گواه تاریخ، هنرمند نمیمیرد و جاودان است.
آواز و صدای شجریان، بخشی زیبا و ماندگار از تاریخ و فرهنگ ماست.
سالهاست که این بیت سراسر حکمت سعدی با صدای ماندگار شجریان در گوش جان طنین افکنده است:
تنگچشمان نظر به میوه کنند
ما تماشاکنان بُستانیم