به نام خدا
زمانی که تصمیم به مطالعهی فلسفه گرفتم، بسیار نابلد و گمراه بودم! پس تصمیم گرفتم از تجربهی دوستانم که در رشتههای انسانی و زیر مجموعههای این رشته که مرتبط با علم فلسفه بود کمک بگیرم.
در میان انتخاب کتابهای ساده و در عین حال جذبکننده به کمک دوستان خود بودم که به نویسندهای به نام هانا آرنت و کتاب مشهور او توتالیتاریسم برخوردم.

هانا آرنت فیلسوف و تاریخ نگار آلمانی-آمریکایی بوده است که در لیندن،هانوفر پروسی در آلمان متولد شده است. وی در تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۹۰۶ متولد شده و در ۴ دسامبر ۱۹۷۵ در شهر نیویورک در آمریکا در گذشته است. همچنین آرامگاه وی در کالج بارد شهر نیویورک واقع در آمریکا است. تحصیلات عالی را نزد استادانی چون بولتمان، هایدگر در دانشگاه ماربورگ در رشتههای فلسفه، تئولوژی و زبان یونانی دنبال کرد. آرنت بعدها خود را به دانشگاه فرایبورگ نزد استادانی چون هوسرل و یاسپرس منتقل کرد. وی پایان نامهی خود را در سال ۱۹۲۹ دربارهی «مفهوم عشق نزد آگوستین» نوشت.
وی در سال ۱۹۴۰ به دلیل خطر اشغال فرانسه از سوی آلمان، با همسر خود به آمریکا مهاجرت کرد. وی کتاب مشهور خود را با عنوان ریشههای توتالیتاریسم در سال ۱۹۵۱ به زبان انگلیسی منتشر کرد. این کتاب در واقع هانا آرنت را به یکی از مشهورترین و با نفوذترین نظریهپردازان دوران خود بدل کرد.
در واقع هانا آرنت نخستین نظریهپردازی است که توتالیتاریسم را به عنوان سنخ تازهای از حکومت مطرح میسازد. او همچنین یکی از پژوهشگران پیگیر مفهوم امپریالیسم است و آثار وی دربارهی دفاع از خرد و منزلت آدمی نوشته شده است.
یکی از نقل قولهای معروف وی به صورت زیر است: جهان و انسانهایی که در آن زندگی میکنند، یکی نیستند. جهان آن چیزی است که میان انسانها وجود دارد؛ و این جهان است که به باور من، امروز موضوع بزرگترین نگرانیها و آشکارترین تردیدها است.

هانا آرنت در این کتاب به بررسی و آنالیز نازیسم و استالینیسم که دو سیستم توتالیتاریسم و یا تمامیت خواه در قرن بیستم هستند، پرداخته است.
اگر بخواهم کمی بیشتر راجب این اثر او بنویسم، ترجیح میدهم دربارهی اپیزود ۳۴ از پادکست رادیو راه بنویسم.
این پادکست با عنوان «اینک چرا آرنت بخوانیم؟» منتشر شده است.
از این اپیزود که پیشنهاد میکنم حتما گوش دهید، بخشی از آن را در این نوشته خواهم نوشت که به صورت زیر است:
«هانا آرنت در این کتابش به ویژگیهای یک حکومت توتالیتاریسم یا تمامیتخواه مثل حکومت هیتلر اشاره میکنه و تمامی ویژگیهای مشترکی رو که بین چندتا حکومت مختلف توتالیتاریسم بوده رو بیان میکنه. یکی از این ویژگیهایی که آرنت تو کتابش اشاره میکنه این هست که یک حکومت تمامیت خواه معمولا قصد یکسانسازی و یکدست کردن مردم رو داره تا بتونه راحتتر اونها رو کنترل کنه. همچنین کار دومی که این نوع حکومتها انجام میدن کشتن وجود اخلاقی در آدمهاست. آرنت فهمیده بود که وجدان یک جنسی از اندیشه است که مثل یک قطبنما میمونه که خوب و بد رو تشخیص میده و در سیستم و حکومت توتالیتار سعی میکنن این بعد وجودی از انسان رو از بین ببرن.»
این اثر هانا آرنت به عنوان بهترین اثر غیر داستانی در قرن بیستم، معرفی شده است.
منابع: ویکی پدیا، پادکست رادیو راه اپیزود ۳۴ام.