دَله یه اصطلاح محلی در استان گلستان و البته در زبان فارسیه که معنی لغویش بیشتر به کلمه پررو نزدیکه. با توجه به لغتنامه دهخدا در خوردن خوراکی به کسی میگن که هر چیزی که ببینه میخواد و هوس میکنه. (بیشتر به معنی پرخور، هوسناک و شکمو) کشاورزای شالیکار گلستانی به بعضی از برنجها میگن برنج دَله. با من در ادامه همراه باشین تا ببینیم برنج دَله چیه؟

دله یه برنجیه که خودرو هس و درواقع خودش در شالیزار بین برنجهای دیگه رشد میکنه و جداگانه کشت نمیشه.
شالی دله قرمزه واسه همین در قدیم که دروی محصول با دست و سنتی انجام میشد،
کشاورزا دلهها رو زودتر جمع و از بقیهی برنجها جدا میکردن.
الانم که برداشت محصول به صورت مکانیزه و با کمباین انجام میشه،
این نوع برنج قاطی برنج سفید میشه اما چون رنگ برنجش هنوز یه ذره قرمز داره و این که یکم ریز و گرده،
کشاورزا راحت جداش میکنن و دور میریزن.
(اما با برنج گرد فرق داره. برنج گرد هم تپل و ریزه ولی یه نوع برنج متفاوته که بذر جداگانه داره و جدا کشت میشه که طرفدارای خودشو داره.)
این برنج عطر و بو داره و مثل برنج معمولی قابل پخت و خوردنه.
هر غذای برنجیای میتونیم باهاش درست کنیم و طعم خوشمزهای هم داره.
تنها مشکلی که داره اینه که رنگ برنج رو بدرنگ میکنه و یه دست بودن برنج رو از بین میبره.
بخاطر همین اونو از برنج سفید جدا میکنن که در نظر خریدار جلوه بدی نداشته باشه.
بخاطر این که این نوع برنج تقریباً یه هفته تا ده روز زودتر از برنجهای معمولی به ثمر میرسه
و قابل برداشت میشه و این که خودش در بین شالیزار به وجود میاد،
نشون از پررویی این نوع داره، واسه همین کشاورزای محلی بهش میگن دله.
اصولاً هم در بین شالیزار بوتههای دله زودتر از بقیهی بوتهها قد علم میکنن.
نتیجه گیری
پس برنج دله یه برنج خودرو هس که در بین شالیزار رشد میکنه. جداگانه کشت نمیشه.
چون زودتر از بقیهی شالیزار رشد میکنه و میرسه بهش میگن دله.
عطر و بو داره ولی رنگ و یه دستی برنج رو بهم میریزه، پس از برنج جداش میکنن.
منبع
kooppa.com