آزمایشکنندگان: Nancy J. Filipe, Robert Sommer
سال: ۱۹۶۶
هر فردی یه محدودهی شخصی در اطرافش داره که اگر کسی به اون وارد بشه حس بدی به شخص میده و فرد سعی میکنه اون فرد رو از اون محدوده بیرون بکنه. محققین آزمایشی رو طراحی کردن تا حد و حدود این محدوده رو بسنجن. برای این کار به یه کلینیک روانی رفتن و خودشون رو به مدت ۲۰ دقیقه در فاصلهی ۱۵ سانتی متری افراد مختلف قرار میدادن. از ۶۴ فرد مورد آزمایش ۳۶ درصد در ۲ دقیقهی اول خودشون رو عقب کشیده بودن و بعد از ۲۰ دقیقه این مقدار به ۶۴ درصد افزایش پیدا کرده بود. در گروه کنترل که فاصلهی بیشتری رعایت شده بود ولی کسی خودش رو عقب نکشیده بود. این آزمایش رو توی کتابخونه و با فاصلهی ۱۰ سانتی متری صندلی ها و ۳۰ سانتی متری شونهها هم تکرار کردن و این بار ۷۰ درصد افراد بعد از حداکثر ۳۰ دقیقه خودشون رو عقب کشیده بودن. این آزمایش نشون میده که افراد نسبت به حفظ محدودهی شخصی خودشون حساس هستن و تجاوز به اون باعث ناراحتی و یا حتی فرار فرد میشه.
