در سال ۱۸۸۱ میلادی جناب داروین یه سری آزمایش روی کرم های خاکی انجام دادن و جمع بندی کردن که کرم ها تا حدی هوشمندی از خودشون نشون میدن. کرم ها برای بستن در سوراخ هایی که می کنن از برگ ها استفاده می کنن و جالب اینجا هست که با این که چشم ندارن در اکثر مواقع (۸۰ درصد) برگ رو از سمت نوکش به درون سوراخشون می کشونن که این کار باعث میشه راحت تر برگ به داخل سوراخ کشیده بشه. در ادامه داروین و پسرش (داروین مرد خانواده دوستی بوده کلا) نوک یه سری از برگ ها رو بریدن و این بار دیدن که کرم ها این بار بیشتر برگ ها رو از سمت ته برگ کشیدن که در این شرایط راحت ترین سمت برای کشیدن برگ به داخل سوراخ هست. از این ها میشه نتیجه گرفت که کرم ها به تغییرات تونستند خوب واکنش نشون بدن ولی آیا این رو باید به حساب تفکر خلاق کرم ها گذاشت یا صرفا غریزه؟
