آزمایش کنندگان: Harry McGurk, John MacDonald
سال: ۱۹۷۶
مغز ما اطلاعات رو از منابع مختلف با هم ترکیب می کنه و در نهایت ادراک ما از اطرافمون حاصل این اطلاعات ترکیب شده است. حالا اگر دو منبع اطلاعاتی مثل چشم و گوش دو داده ی متفاوت رو به مغز منتقل بکنن در نهایت مغز ما چه داده ای رو درک می کنه؟ برای مشخص شدن جواب سوال بالا، محققین فیلم هایی رو با نمای نزدیک از یک زن گرفتن که چهار صدای با با، گا گا، پاپا و کا کا رو ادا می کرد. بعد فیلم طوری ادیت شد که این چهار صدا به ترتیب با حرکت های لب گا گا، با با، کا کا و پا پا ترکیب شدن. این فیلم ها که توش صدایی که به گوش می رسید با حرکت لب ها متفاوت بود رو نشون ۱۰۳ نفر در سن های مختلف دادن. شرکت کنندگان یک بار فیلم رو می دیدن و باید می گفتن چه صدایی میشنون. بعد ازشون خواسته می شد چشم هاشون رو ببندن و باز دوباره همین فیلم رو پخش می کردن براشون. تقریبا تمامی شرکت کنندگان وقتی چشم هاشون رو می بستن صدای درست رو می شنیدن ولی ۹۲ درصد بزرگسالان، ۵۲ درصد نوجوان ها و ۵۴ درصد بچه ها وقتی چشم هاشون باز بود صدای اشتباهی رو می شنیدن. مثلا وقتی صدا با با بود و حرکت لب ها گا گا، اون ها صدای دا دا رو می شنیدن. این نتیجه ی ترکیب شدن اطلاعات از منابع مختلف در مغز ما هست. در واقع صدای دادا از جهت شنیداری خصوصیات مشترکی با با با داره و از جهت بینایی با گا گا در نتیجه مغز اون رو به عنوان صدای ترکیب شده می شنوه. نکته ی دیگه این هست که در کودکی افراد بیشتر به منبع صدا متکی هستن ولی در بزرگسالی بیشتر متکی به اطلاعات تصویری.
