
در حوزه علم مغز و اعصاب، ما با تعداد زیادی سوال سخت سر و کار داریم. ولی میخواهم با ساده ترین آنها شروع کنم، سوالی که همه باید زمانی در زندگی از خود پرسیده باشند، و آن این که چرا ما و دیگر حیوانات دارای مغز هستیم؟ همه موجودات روی زمین دارای مغز نیستند. اگر بخواهیم بدانیم که مغز به چه دردی میخورد، باید درباره این فکر کنیم که چرا آن را از طریق تکامل ساختیم.
حال ممکن است کسی بیان کند که ما برای درک جهان یا برای فکر کردن دارای مغز هستیم، ولی این استدلال کاملا غلط است. ما فقط بخاطر یک دلیل مغز داریم و آن تولید حرکت های فیزیکی وفق پذیر و پیچیده است. هیچ دلیل دیگری برای داشتن مغز وجود ندارد. تحرک تنها راه برای اثر گذاشتن بر دنیای اطراف است. این بسیار مهم است که بخاطر داشته باشیم فرآیندهای حسی، حافظه، و فرایند های شناختی مغز همگی مهم هستند، ولی فقط تا آنجایی که در پیش بری یا جلوگیری از حرکت های بعدی نقش دارند.
حال برای افرادی که به این استدلال اعتقادی ندارند، ما درختان و سبزه ها را روی کره زمین داریم که بدون مغز و بدون حرکت هستند. ولی یک حیوان وجود دارد که مدرک محکمی بر این ادعاست: آب پران کوچک دریایی. گونه اولیه این موجود صاحب یک سیستم عصبی است. او در فرم اولیه زندگیش در اقیانوس شنا میکند و در نقطه ای از زندگیش، روی یک سنگ جا میگیرد و اولین کاری که بعد از جا گیریش روی آن سنگ میکند (سنگی که هیچوقت ترکش نمیکند) اینست که مغز و سیستم عصبی خودش را به عنوان غذا هضم می کند. پس همینکه لازم نیست حرکتی انجام دهیم، آن مغز لوکس و پرهزینه (از نظر مصرف بالای انرژی) دیگر لازم نیست.
دنیل وولپرگ - عصب شناس و استاد سابق دانشگاه کمبریج