ویرگول
ورودثبت نام
کنجکاوی
کنجکاویمجله علوم انسانی، اقتصاد، روانشناسی، جامعه، مدیریت، سیاست، تاریخ، و فلسفه. تلگرام: https://t.me/konjkavyy (مطلب جدیدی در این صفحه منتشر نخواهد شد. امیدواریم از مطالعه مطالب موجود لذت ببرید)
کنجکاوی
کنجکاوی
خواندن ۴ دقیقه·۷ سال پیش

منتهای همدلی

با نگاه به آمار بالای کمک های مالی به خیریه ها و افزایش درک عمومی از رنج مردمی که در مکان هایی بسیار دورتر از ما زندگی می کنند، بنظر میرسد جهان ما هر روز دلسوزتر از قبل می شود. پروژه بزرگ بشردوستانه گسترش دایره همدلی به کل انسان ها موفقیت آمیز بنظر میرسد و تمایل ما به تمایز قائل شدن بین افراد جامعه خود در مقابل سایر جوامع رو به کاهش است.


اما یک مشکل در این تصویر آرمان گرایانه وجود دارد: تمایل ذاتی ما به تقسیم بندی جهان بین "ما" و "آنها". طبیعت ما کمک به افراد گروه های خودی مانند دوستان، خانواده و هموطنان است در عین نادیده گرفتن و حتی مجازات افراد خارج از گروه. غایت پروژه بشردوستانه بزرگ ما همدلی همگانی (universal empathy) است ولی برای این هدف مجبوریم با ذات خود بجنگیم.


تحقیقات نشان میدهند افراد قادرند توانایی اخلاقی خود را تقویت کرده و مرز بین "ما" و "آنها" را کمرنگ کنند، مثلا با تمرین مراقبه، آگاهی بخشی به افراد در مورد انعطاف پذیری حس همدلی، و حتی انگیزه های مالی، اما این روش ها فقط تا حدودی موثرند. محققان دریافته اند که علاقه به افراد درون گروه و نفرت از افراد خارج از گروه ریشه عصب شناسی مشترکی دارند و همدیگر را تقویت می کنند. از نظر تکاملی حس علاقه به افراد درون گروه به اجداد ما در مبارزه با گروه های دیگر کمک کرده است. این یعنی اگر نفرت نسبت به افراد خارج از گروه را بطور کامل حذف کنیم، احتمالا علاقه به افراد درون گروه هم تضعیف می شود. همدلی یک بازی با جمع صفر است (برد-باخت).


از طرف دیگر حس همدلی انسان ها ناهمساز است، غمگین شدن برای قربانیان بمب گذاری بروکسل در عین نادیده گرفتن قربانیان بمب گذاری یمن، خشم عمومی علیه داعش در برابر اهمیت کمتر قائل شدن به گروه بسیار خطرناک تر بوکوحرام، عزاداری برای مرگ یک شیر در زیمبابوه و بی توجهی به هزاران قربانی جنایت های هر روزه. در مقایسه با آنچه عملا در نهایت مورد توجه عموم واقع شده و حس همدلی شان را برمی انگیزد، تراژدی های بسیار مهم تری در جهان وجود دارند.


و البته تقریبا هر تلاشی برای جلب توجه به چنین وقایع دهشتناکی با این گله و شکایت هم همراه است، انگار که خرج کردن حس دلسوزی برای وقایع اشتباه از خود آن وقایع بدتر بوده است. اما اگر درک کنیم که توان همدلی ما محدود است، آنگاه قادر به درمان این حس ناخوشایند و احساس گناه خواهیم بود. همانطور که یک ورزشکار نمی تواند فراتر از محدودیت های جسمی خود برود، ما هم نمی توانیم از چنگال محدودیت های توانایی اخلاقی خود خلاص شویم. پس باید با ارزیابی عملی از آن محدودیت ها آغاز کرده و روشی علمی برای انتخاب مهمترین ارزش ها برای خود بسازیم.


همانگونه که حفظ کردن یک عدد نه رقمی نیازمند بکارگیری توان حافظه ماست و امکان بخاطر آوری سایر اطلاعات را محدود می کند، صرف وقت و انرژی زیاد روی مجموعه ای از تصمیمات می تواند از توان ما برای گرفتن تصمیمات بعدی بکاهد، چنانکه تحقیقات این موضوع را در تفاوت تصمیم گیری قضات در مورد پرونده های مشابه از صبح تا غروب نشان داده است. مشابها همدلی کامل نیازمند کنترل و بازدارندگی روانی، درون اندیشی، و درک عذاب دیگران است، و این فعالیت ها بشدت انرژی بر هستند.جهان گرایی مطلق به معنای حس دلسوزی برای همه مردم روی زمین از نظر روانی غیرممکن است و فشار آن ما را فلج خواهد کرد.


اخلاق نمی تواند در آن واحد در همه جا باشد. توانایی ما انسان ها در احساس و عمل اخلاقی نسبت به دیگران محدود است و تعهد به یک اصل اخلاقی توان ما در دنبال کردن بقیه اصول را محدود می کند. حس همدلی توجه ما را بسمت اهداف مشخصی می کشاند، مثلا افراد محروم، خویشاوندان، پناهندگانی از کشور دیگر، بازیکنان یک تیم ورزشی، و این اهداف توجه ما را از سایر گروه های محق دور می کند. این یعنی باید ایده حساسیت فرهنگی را که به همه ارزش های اخلاقی وزن برابر میدهد کنار بگذاریم و توان اخلاقی محدود خود را بر آنهایی که مهمترند متمرکز کنیم، اینکه کدام تصمیمات به بهبود خوشبختی بشری کمک بیشتری می کنند و به آنها اولویت اخلاقی بالاتری دهیم.


مبنای اخلاق را بر ماکزیمم سازی خوشبختی و شادی قرار دادن نه فقط تصمیمی فلسفی بلکه با انگیزه علمی است. تحقیقات نشان میدهد شادی باعث بهبود سلامتی جسمی، عملکرد سیستم ایمنی بدن، و کاهش استرس می شود. بنابراین انتخاب اخلاقی ما می تواند در راستای بهبود وضعیت بشری باشد.


آدام ویتس - استاد روانشناسی دانشگاه نورث وسترن


منبع https://bit.ly/2VgGrWj

روانشناسیتعصبهمدلیاخلاقجامعه
۱
۰
کنجکاوی
کنجکاوی
مجله علوم انسانی، اقتصاد، روانشناسی، جامعه، مدیریت، سیاست، تاریخ، و فلسفه. تلگرام: https://t.me/konjkavyy (مطلب جدیدی در این صفحه منتشر نخواهد شد. امیدواریم از مطالعه مطالب موجود لذت ببرید)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید