
کمال گرایی به معنی دارا بودن ترکیبی از استانداردهای شخصی بالا و ارزیابی سختگیرانه است و سه جنبه اصلی دارد.
زمانی که فرد جهت پیکان کمال گرایی را به سمت خود نشانه می رود؛ در این حالت او اهمیتی غیرمنطقی به بی نقص بودن می دهد. سطح انتظارش از خود غیرواقع بینانه بوده، و خود را به شکلی بی رحمانه مورد ارزیابی قرار می دهد.
این پیچیده ترین نوع کمال گرایی است که دارای یک جنبه انگیزشی مهم می باشد؛ "تلاش برای رسیدن به کمال و اجتناب از شکست." کمال گرایی خودمحور، با مرتبط کردن ارزش شخص به موفقیتش باعث می شود فرد نتواند احساسِ رضایتِ بلند مدت از دستاوردهایش را تجربه کند. تحقیقات نشان داده اند کمال گرایی خودمحور با افسردگی، اضطراب، واکنش پذیری روانی (مانند فشار خون بالا)، ناتوانی در برابر استرس های زندگی، شکست، مرگ زودرس، و خودکشی ارتباط دارد.
یعنی شخص تصور میکند سطح انتظار جامعه از او بسیار بالاست و دیگران او را سختگیرانه قضاوت می کنند، در نتیجه برای تایید شدن از سمتِ دیگران باید بی نقص باشد.
ناتوان کننده ترین جنبه کمال گرایی، نوعِ اجتماعی آن است زیرا آنچه شخص به عنوان سطح انتظارات دیگران از خود تصور می کند بسیار بالا، خارج از کنترل، و غیرمنصفانه هستند، که باعث تجربه مداومِ احساس شکست و احساسات منفیِ دیگر گشته، و آسیب های روانیِ جدی مانند اضطراب، افسردگی، و خودکشی در پی دارد.
در این حالت، پیکان انتظارات کمال گرایانه به سمتِ دیگران است. یعنی شخص انتظاراتِ غیرمنطقی از اطرافیانش دارد و رفتارشان را سختگیرانه مورد قضاوت قرار میدهد.
در کمال گرایی دیگر محور، اگر دیگران کمتر از انتظار رفتار کنند، شخص خصوصیات اجتماعی خصمانه ای مانند کینه جویی، خصومت، تمایل به سرزنشِ دیگران، کمتر شدن حس نوع دوستی و اعتماد از خود نشان میدهد. کمال گرایی دیگر محور، در روابط زناشویی نیز مشکل ساز بوده و موجب ستیز بیشتر و رضایت کمتر از روابط جنسی می گردد.
در هر دوره ایی، ارزش های فرهنگی جامعه در هنجارهای نهادهای مدنی - اجتماعی منعکس می شوند و دیدگاه های فردی، ارزش ها، اعتقادات، و شخصیت فرد را شکل می دهند. پس اگر "فرهنگ" باعث تفاوت انسان ها در جوامع مختلف می گردد، می توان نتیجه گرفت تغییر فرهنگ در طول زمان، باعث تفاوت های شخصیتی بین نسل ها خواهد شد.
کمال گرایی از جمله مواردیست که از هنجارهای فرهنگیِ جامعه مدرن مانند فردگرایی و شایسته سالاری تاثیر پذیرفته، و جوانان و حتی والدین آنها را وارد رقابتی پُرتنش برای موفقیت هرچه بیشتر در مدرسه و جامعه کرده است. تاثیر این هنجارهای فرهنگی را می توان در مطالعاتی که بر روی دانشجویان نسل های اخیر در ایالات متحده انجام شده مشاهد کرد. آنان سطح بالاتری از خودشیفتگی، برون گرایی، و اعتماد به نفس را نسبت به نسل های گذشته نشان داده اند. تمایل پایین تر به رفتارهای جمعی، حس همدلی کمتر نسبت به دیگران، و نیز تمایل بیشتر به سرزنش افرادی که قربانی وضعیت بدی شده اند، از دیگر مشاهدات این مطالعات بودند.
به نظر میرسد جوانانِ امروزی بیشتر به منافعِ خود اهمیت می دهند و زمان کمتری را صرف فعالیت های گروهی کرده، بیشتر وقت خود را برای کسب "حسِ موفقیت شخصی" صرف می نمایند. آنها بدست آوردن ثروت را به عنوان راهی برای کامل کردن زندگیِ خود در مقایسه با دیگران می بینند و بخش بزرگتری از درآمد خود را صرف نمایش جایگاه اجتماعی و پرستیژ می کنند؛ استفاده از خودروی های لوکس و کالاهای مارک دار مثال هایی از این قبیل اند.
حتی می توان همه گیری شبکه های اجتماعی مانند فیسبوک و اینستاگرام را به کمال گرایی مرتبط دانست. گزارش شده این دو شبکه اجتماعی، دو پنجم زمان صرف شده در اینترنت را به خود اختصاص می دهند. یک دلیل عمده برای محبوبیت آنها این است که به فرد اجازه میدهند تصویر بی نقصی از خود به عموم ارائه کند.
اما به جای کاهش اضطراب، مطالعات نشان داده اند دیدن تصاویر بی نقصِ دیگران در شبکه های اجتماعی می تواند موجب شود شخص بیشتر درگیر تصویرِ خود از بدنش گردد و حس بیگانگی از جامعه در او افزایش یابد.
از زمان ظهور شبکه های اجتماعی، اختلال "خود زشتانگاری" و اختلال "خوردن" در دختران جوان در ایالات متحده و بریتانیا ۳۰٪ افزایش داشته است. همزمان جوانان بیشتری به عمل های جراحی زیبایی روی آورده اند. بنظر می رسد ایده آل های اجتماعیِ غیرمنطقی از "خودِ بی نقص" در جوانان نهادینه شده، ایده آل هایی غیرواقع بینانه ولی بشدت مطلوب و خواستنی.
مقایسه میزان کمال گرایی در سال ۱۹۸۶ و ۲۰۱۷ روی بیش از ۴۰ هزار دانشجوی آمریکایی، کانادایی، و بریتانیایی نشان داد:
کمال گرایی خودمحور حدود ۱۰٪،
کمال گرایی اجتماعی ۳۲٪،
و کمال گرایی دیگر محور ۱۶٪ افزایش داشته اند.
کمترین میزان تغییر در کمال گرایی خودمحور مشاهده شد که با توجه به اثر ژنتیک چندان جای تعجب ندارد، و نشان می دهد این جنبه از کمال گرایی کمترین تاثیر را از تغییرات فرهنگی می پذیرد.
افزایش شدید کمال گرایی اجتماعی نشان میدهد جوانان سطح انتظار جامعه از خود را به شدت بالا می دانند. اما نکته عجیب اینکه جوانان در ایالات متحده میزان کمال گراییِ کمتری به نسبت کانادا و بریتانیا نشان دادند. این موضوع ممکن است به دلیل ماهیت زندگی فردگرایانه تر آمریکا و جمع گرایانه تر کانادا و بریتانیا باشد.
اما میزان کمال گراییِ دیگر محور مشاهده شده در بریتانیا کمتر از کانادا و آمریکا بود. شاید چون در بریتانیا تعریف از خود برخلاف کانادا و آمریکا ناپسند شمرده می شود. به طور کلی بریتانیایی ها از اینکه در جمع از آنها تمجید شود، راحت نیستند و بیشتر گرایش به فروتنی دارند.
در مجموع باید گفت، افراد کمال گرا تمایل شدیدی به تایید شدن از طرف دیگران دارند، اما احساس جدایی و بیگانگی از بقیه، آنها را در برابر مشکلات روانی بسیار آسیب پذیر می کند.
منبع: https://bit.ly/2MakapJ