ویرگول
ورودثبت نام
کنجکاوی
کنجکاویمجله علوم انسانی، اقتصاد، روانشناسی، جامعه، مدیریت، سیاست، تاریخ، و فلسفه. تلگرام: https://t.me/konjkavyy (مطلب جدیدی در این صفحه منتشر نخواهد شد. امیدواریم از مطالعه مطالب موجود لذت ببرید)
کنجکاوی
کنجکاوی
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

بمب اتم و پارادوکس فِرمی

چرا در جهانی به این عظمت تاکنون آثاری از موجودات فضایی مشاهده نکرده‌ایم؟

نزدیکترین فاصله ما با یک جنگ هسته‌ای تمام عیار پس از پایان جنگ سرد اتفاق افتاد. یک تئوری در مورد اینکه چگونه یک جنگ هسته‌ای آغاز می‌شود اینگونه است که یکی از طرفین یک بمب اتمی‌ را در ارتفاع بالای کشور دیگر منفجر می‌کند و به این شکل با ایجاد یک پالس الکترومغناطیسی قوی باعث از کار افتادن وسایل الکترونیکی آن کشور میشود؛ و حال که رادارها کور شده‌اند حمله اصلی با صدها موشک هسته‌ای آغاز میگردد.

در روز 25 ژانویه 1995 ارتش روسیه فکر کرد که چنین چیزی احتمالا در حال وقوع است. در آن روز نروژ راکتی را شلیک کرد که در نظر اپراتور رادار روسیه دقیقا شبیه موشک بالستیک آمریکا می‌آمد. بوریس یلتسین، رئیس جمهور وقت روسیه، به تمام نیروهای هسته‌ای کشور دستور آماده‌باش جهت حمله متقابلانه داد. در عمل از زمانی که رئیس جمهور کشور پس از طی سلسله مراتب نظامی از حمله هسته‌ای آگاه شود، او فقط 10 دقیقه فرصت دارد تصمیم بگیرد که حمله متقابلی انجام دهد یا نه.

هرچند روش‌های محافظتی بسیاری برای جلوگیری از شلیک تصادفی به دلیل خرابی تجهیزات وجود دارند اما سیستم‌های تشخیص حمله موشکی از سمت دشمن بسیار ناکارا هستند. در طی دوران جنگ سرد، چندین مورد حادثه در شوروی و آمریکا اتفاق افتاد که این سیستم‌ها به اشتباه هشدار حمله هسته‌ای دشمن را دادند و عملا تاکنون خوش شانس بوده‌ایم که این حوادث منجر به یک جنگ اتمی نگردیدند.

مثلا در موضوع راکت نروژی، یلتسین تصمیم گرفت که احتمال حمله هسته‌ای از سمت آمریکا بسیار کم است و آنقدر صبر کرد تا اپراتور رادار تشخیص داد که راکت در حال دور شدن از فضای هوایی روسیه است. اما اگر این حادثه در زمان دیگری روی می‌داد شاید نتیجه بسیار متفاوت بود.

اما حتی اگر ممکن بود که با دقت صد‌در‌صد دانست که کشور دشمن قصد حمله هسته‌ای دارد، تصمیم به حمله متقابل تاثیری نخواهد داشت. طبق اصل "نابودی حتمی طرفین" اگر دشمن شما تصمیم به حمله هسته‌ای بگیرد شما هیچ راهی برای جلوگیری از نابودی کشورتان ندارید.

تنها تصمیمی که میتوانید بگیرید این است که آیا شما هم حمله کنید یا نه. هرچند این تصمیم قادر به کشتن افراد مسئول حمله به کشورتان نیست، چنانکه آنها احتمالا در پناهگاه زیرزمینی خود هستند. در عوض حمله متقابل باعث مرگ میلیون‌ها انسان بیگناه میشود، نه فقط در کشور دشمن بلکه در سراسر جهان، زیرا بارش رادیواکتیو و حجم زیاد غبار، دود، و دوده آزاد شده در اتمسفر مانع تابش نور خورشید به بیشتر کره زمین شده و منجر به نابودی کشاورزی و قحطی میگردد.

در نتیجه، بسیاری تحلیل‌گران نظامی نتیجه گرفته‌اند که چنین حمله متقابلی همیشه رفتاری غیرمنطقی است حتی اگر صددرصد مطمئن باشید که دشمن به شما حمله هسته‌ای خواهد کرد. تناقض آنجاست که برای اینکه سلاح‌های هسته‌ای شما بتوانند ابزاری برای جلوگیری از جنگ باشند، دشمن شما باید باور داشته باشد که در صورت حمله، شما هم به حمله متقابل دست خواهید زد. اما یکی از نتایج شوم این استراتژی احتمال این تصور اشتباه است که کشوری فکر کند مورد حمله واقع شده است، مانند واقعه راکت نروژی و احتمال شروع تصادفی جنگ هسته‌ای. حال هرچند تاکنون خوش شانس بوده‌ایم که چنین چیزی بوقوع نپیوسته است، اما شاید در طی چند صد سال آینده اینقدر خوش شانس نباشیم؛ مانند بازی رولت روسی، شانس بالاخره به پایان میرسد.

از قضا این یکی از تئوری‌هایی است که چرا ما تاکنون پیام‌های رادیویی از موجودات و تمدن‌های فضایی دریافت نکرده‌ایم. در روی زمین، رادیو و سلاح‌های هسته‌ای با فاصله زمانی کمتر از یکصدسال اختراع شدند که در مقیاس کیهانی مانند چشم بر هم زدنی است. بعضی معتقدند در جهان، هر بار که تمدنی از نظر تکنولوژیک پیشرفت می‌کند، مدتی بعد خودش را با جنگ هسته‌ای نابود میکند و به این دلیل است که ما تاکنون هیچ پیام رادیویی از آنها دریافت نکرده‌ایم.

منبع: https://bit.ly/2Iw70of

روانشناسیجنگسیاستتکنولوژی
۰
۰
کنجکاوی
کنجکاوی
مجله علوم انسانی، اقتصاد، روانشناسی، جامعه، مدیریت، سیاست، تاریخ، و فلسفه. تلگرام: https://t.me/konjkavyy (مطلب جدیدی در این صفحه منتشر نخواهد شد. امیدواریم از مطالعه مطالب موجود لذت ببرید)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید