فصل سوم: دو هفته
اولین پیام را دلارام فرستاد.
همان شب.
دارا چند بار پیام را خواند.
فقط نوشته بود:
سلام راهنمای جزیره :)
دارا مدت زیادی به صفحه نگاه نکرد.
سریع جواب داد.
سلام مسافر شمالی
از همانجا شروع شد.
اول دربارهی جاهای دیدنی قشم حرف زدند.
بعد دربارهی غذا.
بعد دربارهی شهرهایشان.
بعد، بدون اینکه متوجه شوند، ساعتها گذشت.
دارا آن شب خیلی دیر خوابید.
اما صبح، برخلاف همیشه، خسته نبود.
انگار زندگی ناگهان چیزی برای انتظار کشیدن پیدا کرده بود.
روز بعد، دلارام پیشنهاد داد با خانوادهاش به یکی از جاهای دیدنی جزیره بروند.
دارا نمیتوانست تمام روز همراهشان باشد.
اما عصر، وقتی کارش تمام شد، برای دیدنشان رفت.
دلارام را کنار ساحل دید.
خواهر کوچکش نزدیک آب بازی میکرد و مادرش کمی دورتر نشسته بود.
دارا برای اولین بار او را خارج از آن بازار شلوغ دید.
موهای دلارام با باد حرکت میکرد.
نور غروب روی صورتش افتاده بود.
و دارا برای چند ثانیه فقط نگاهش کرد.
دلارام متوجه شد.
گفت:
«چی شده؟»
دارا لبخند زد.
«هیچی.»
دلارام گفت:
«دروغگو.»
دارا نشست.
«فقط فکر کردم بازار جای خوبی برای دیدن آدمها نیست.»
دلارام خندید.
«یعنی اونجا خوب نبودم؟»
دارا چند لحظه سکوت کرد.
«نه. اتفاقاً مشکل اینه که از همونجا یادم موندی.»
دلارام نگاهش را از او گرفت.
اما لبخند کوچکی روی صورتش ماند.
آن شب، برای اولین بار، دارا احساس کرد شاید این موضوع فقط در ذهن او نیست.
روزهای بعد، رابطهشان نزدیکتر شد.
پیامها تبدیل به تماس شدند.
تماسها تبدیل به دیدار.
و دیدارها تبدیل به بخشی از روزهایشان.
دو هفته در جزیره، برای هر دوی آنها سریع گذشت.
اما برای دارا، هر روزی که با دلارام میگذشت، چیزی درونش عمیقتر میشد.
او عاشق خندههای دلارام شده بود.
عاشق لحظههایی که بیدلیل حرف میزد.
عاشق اینکه گاهی وسط جملههایش مکث میکرد و دنبال کلمه میگشت.
دارا عاشق چیزهایی شده بود که حتی خودش هم نمیتوانست توضیح دهد.
یک شب، کنار دریا نشسته بودند.
آسمان تاریک بود.
صدای موجها میآمد.
دلارام پرسید:
«فکر میکنی بعد از اینکه برگردم گرگان، چی میشه؟»
دارا سکوت کرد.
این سؤالی بود که از شنیدنش میترسید.
گفت:
«نمیدونم.»
دلارام به دریا نگاه کرد.
«فاصله سخته.»
دارا گفت:
«اگه آدم بخواد، فاصله دلیل نمیشه.»
دلارام نگاهش کرد.
«تو واقعاً اینقدر مطمئنی؟»
دارا گفت:
«نه.»
دلارام خندید.
دارا ادامه داد:
«ولی مطمئنم که دلم نمیخواد بعد از رفتنت، همهچی تموم بشه.»
دلارام چیزی نگفت.
چند لحظه سکوت کرد.
بعد آرام گفت:
«منم نمیخوام.»
و دارا همان جمله را باور کرد.
با تمام وجودش.
