من همیشه بدون فکر کردن مینویسم!اشکالی داره که اینبار هم اینکار رو انجام بدم؟؟؟
من همیشه آدم ترسویی بودم!از همه چیز میترسیدم...از حرف زدن...از نظر دادن...از خوندن...نوشتن...از همه چی!از هرررررر چیزی که بهش فکر میکنین میترسیدم!!!
اعتراف کردن به این موضوع بهم حس عجیبی میده!حس عجیبی که نمیتونم به هیچ حسی تشبیهش کنم!
مثلا وقتی میخواستم یه حرفی بزنم,هزار بار تو ذهنم اون حرفو تکرار میکردم تا بسنجم که آیا این حرف درسته یا نه؟آیا وقتی من اینو میگم مردم جوری نگام میکنن که انگار احمقم؟مسخرم میکنن؟میگن که "ببین چقدر بچه اس" یا نه؟!
یجوری حس خیلی بدی داشت ....میدونی؟!
البته همیشه سعی میکردم به ترس هام غلبه کنم....و بابت این موضوع به خودم خیلی افتخار میکنم!!!
هر وقت از چیزی میترسیدم....بیشتر سمت اون چیز کشیده میشدم...به خودم میگفتم:هی!تو چرا اینجوری رفتار میکنی!؟چرا حرف نمیزنی!؟سوالی داری...خب پس چرا نمیپرسیش؟؟؟؟
و خیلی پیشرفت داشتم تو این موضوع ها!
به من میگفتن نوشته هاتو دوست داریم!(نباید خودمو تحقیر کنم!!!پس منم قبول میکنم....قبول!خیلی پیشرفت کنم باید توش!ولی خب...(:___)....ولی من از اینکه نوشته هامو دوست نداشته باشن هم میترسیم...پس اومدم ویرگول!!!
ترسیدن خیلی باعث میشد اشتباه کنم...خیلی نمیتونستم با مردم حرف بزنم!
ولی من تصمیمم این بود که "باید ترس هام رو شکست بدم...باید به سمت ترس هام حرکت کنم!"...و موفق هم شدم(:
توت فرنگی!و تو دوست عزیزی که "مثل من"میترسی!!!اشکالی نداره اگه میترسی!اشکالی نداره اگه تو "یه ذره" ترسویی!ترس باعث میشه خیلی کار های احمقانه رو هم انجام ندی!ترس یه چیز طبیعیه فقط...
نذار ترسات مانع پیشرفتت بشن!!!
نذار ترسات تو رو از علاقیت جدا کنن!
نذار ترسات تو رو نابود کنن!
نذار ترسات آیندتو نابود کنن!
نذار ترسات زندگیتو نابود کنن!!!
هر وقت نیاز داشتم برمیگردم اینجا و دوباره میخونمش!(:
