روی تختش دراز کشیده بود. درد اجازه نمی‌داد چشم‌هایش را ببندد. بیماری‌اش پیشرفت کرده بود و دکترها دیگر امید چندانی به زنده ماندنش نداشتند.
اما او با خودش عهد کرده بود تا وقتی آخرین برگِ درختی که از پنجره‌ی اتاقش دیده میشد، روی شاخه مانده است، تسلیم نشود.
پاییز نزدیک بود و او فکر می‌کرد شاید لازم نباشد مدت زیادی منتظر بماند. روزهای پاییزی از راه رسیدند و برگ‌های درختان، یکی‌یکی، مانند سربازانی که در میدان نبرد افتاده باشند، به زمین می‌ریختند.
چند برگ هنوز روی شاخه‌ها مانده بودند؛ اما با رسیدن زمستان، تنها یک برگ روی آن درخت باقی مانده بود.
هر شب به آن نگاه می‌کرد و با خودش می‌گفت: «آخرین برگ، چه زمانی خواهد افتاد؟»
همان شب، طوفانی شدید آغاز شد. باد چنان می‌وزید که بعضی از درختان را شکست و تیرهای چراغ برق را خم کرد. همه‌چیز در تاریکی و آشوب فرو رفته بود.
اما صبح روز بعد، وقتی نور خورشید از پنجره به اتاقش آمد، او دید که آن برگ هنوز روی شاخه است.
کمی بعد شنید پیرمرد نقاشی که در طبقه‌ی پایین زندگی می‌کرد و همیشه آرزو داشت اثری جاودانه خلق کند، به سختی بیمار شده است. ناراحت شد؛ چون آن پیرمرد برایش مانند پدربزرگی مهربان بود.
چند هفته بعد، خبر مرگ پیرمرد را شنید. قلبش شکست؛ اما وقتی دوباره به پنجره نگاه کرد، آن برگ هنوز آنجا بود و او هنوز زنده بود.
برای اولین بار فهمید شاید نباید تمام زندگی‌اش را منتظر پایان بماند. تصمیم گرفت دوباره تلاش کند و به جای فکر کردن به مرگ، زندگی را انتخاب کند.
از علاقه‌ای که پیرمرد به نقاشی داشت الهام گرفت و نقاشی را آغاز کرد. سال‌ها تمرین کرد و کم‌کم در این هنر مهارت پیدا کرد. بیماری‌اش آرام‌آرام بهتر شد، اما هرگز کاملاً از بین نرفت؛ انگار قرار بود همیشه همراهش باشد تا به او یادآوری کند از چه راه سختی عبور کرده است.
روزی که از کنار همان درخت می‌گذشت، چیزی عجیب توجهش را جلب کرد. به شاخه نگاه کرد و متوجه شد آن برگ که تمام زمستان روی درخت مانده بود، در حقیقت یک نقاشی ماهرانه بوده است.
بعد از پرس‌وجو فهمید همان شب طوفانی، پیرمرد نقاش از خانه بیرون رفته بود تا آخرین برگ را روی دیوار نقاشی کند؛ تا امید دخترک از بین نرود. او در آن شب سرد و طوفانی بیمار شده بود و دیگر توان ادامه‌ی زندگی را پیدا نکرده بود.
پیرمرد سرانجام شاهکارش را کشیده بود؛ نه با رنگ‌ها، بلکه با آخرین ذره‌ی عشق و فداکاری‌اش.
او یک نقاشی جاودانه خلق کرده بود.
