سیمز یک بازی شبیه سازی زندگی هست که توی اون یجورایی خدایی و زندگی رو می‌چرخونی. آخرین ورژن بازی کارکتر‌ها احساس پیدا کردن و دچار ترس‌هایی توی عمق شخصیتشون شدن. «ادلاین» یکی از کاراکتر‌های بازی منه که سر‌کاری رفت که بهش علاقه خاصی نداشت و بعد از مدتی درجا زدن، تلاش کردن و ترفیع نگرفتن دچار fear of dead-end job (ترس از کار بی‌ثمر) شد!
حالا دیگه ادلاین هر روز ناراحت سر کار میره و برمیگرده و با خودش فکر می‌کنه :«آیا اصلا این شغل قراره به جایی برسه؟ یا من توی این بن‌بست گیر کردم؟»
ترس از کار بی‌ثمر فقط مخصوص ادلاین و کارکتر‌های بازی نیست و ممکنه واسه همه ما پیش بیاد، وقتی فکر می‌کنی هرکاری کنی فایده نداره و احساس گیر افتادن داری، کم کم دست از تلاش بر می‌داری یا حتی بدتر با حالی افتضاح هر روز مثل یک همستر که روی چرخنده گیر کرده به دنبال سراب می‌دویی...
ممکنه بهت بگن "بی انگیزه"، "تنبل"یا حتی "بدبین" ولی چیزی که در واقع اتفاق میوفته یک نا‌امیدی عمیقه. البته این ترس فقط توی کار نیست و الان دامن‌گیر اکثر جوون‌های مملکتمون شده.
توی بازی تنها راه نجات ادلاین از این ترس استعفا یا خوردن معجون «اشتیاق به کار» هست.
اما متأسفانه این معجون واسه ما‌ها وجود نداره! شاید بشه با یادگیری یک مهارت جدید، نوشتن یک رزومه بهتر یا بازبینی درونی رفتارهامون بتونیم خودمون رو از این بن‌بست نجات بدیم. بعضی وقت‌ها ممکنه راه حل‌های بالا هم پاسخگو نباشن و هرکس با روش منحصر به فردی ناجی خودش بشه.
❓اگه تا حالا توی بن‌بست کار بی‌ثمر گیر کردی، چطور خودت رو نجات دادی و از چه راهی استفاده کردی؟
شاید همه بتونیم از راه حل و تجربیات هم استفاده کنیم. ✌?
