قلبم تالاپ تولوپ میزنه، طوری صداش رو می شنوم که انگار نمایشگر ضربان قلب باشم. اونقدری فکر توی ذهنم انباشته شده که مجالی برای ابرازش نیست. همین قدر که به گمونم اینجا رو مثل شیروونی، زیر یه بارون سیل آسا پیدا کرده باشم. با خودم گفتم موقتا می تونه منو از شر هجمه های باد و طوفان بیرون دور نگه داره. من به تقویم ویرگول بعدِ سه سال از اولین پستی که گذاشتم، برگشتم.کسی خونه نیست؟
#شبِ تولدِ امیر ِمن و امیرِ همه
۰۱/۱۱/۱۴