ماهها پیش پستی رو در وبلاگم دربارهٔ جملات قصار جعلی ریخته در اینترنت فارسی منتشر کردم. جملاتی که به دروغ به یک فرد مشهور نسبت داده میشن و تو پروفایلهای زیادی هم جا خوش میکنن. میشه گفت بیشتر از یک سال به صورت جستهوگریخته وقت گذاشتم تا منبع اصلی بعضی از اونها رو پیدا کنم و در مواردی موفق بودم. حالا که در قرنطینه کرونایی از بیکاری خسته شدم تصمیم گرفتم یک پست ویرگولی ازش درست کنم که افراد بیشتری ببیننش.

من در دو بخش تعدادی از معروفترین جعلیات رو میگم. بخش اول اونهایی هست که جمله اصلی سرقت شده رو پیدا کردم. بخش بعدی هم اونهایی هست که جمله اصلی پیدا نشده ولی مطمئن هستم که جعلیه. در هر مورد اگه به گفته من شک کردین و منبع خواستین، حتماً میتونین تو پست وبلاگیم منبعشو و توضیحات اضافهش رو پیدا کنید.
خدایا به من آرامش ده تا بپذیرم آنچه را نمیتوانم تغییر دهم؛ دلیری ده تا تغییر دهم آنچه را میتوانم تغییر دهم؛ بینش ده تا تفاوت این دو را بدانم – شریعتی، جبران خلیل جبران
این جمله از یک دعای بسیار معروف مسیحی به اسم دعای آرامش (Serenity Prayer) گرفته شده.
سعى کردند که ما را دفن کنند، دریغ از اینکه ما بذر بودیم - ارنستو چه گوارا
این شعر مال یک شاعر یونانی هست به اسم Dinos Christianopoulos. ترجمه اصلی شعر میشه «هر کاری کردی تا دفنم کنی؛ اما فراموش کردهبودی که من بذر بودم.»
ترجیح میدهم با کفشهایم در خیابان راه بروم و به خدا فکر کنم تا این که در مسجد بنشینم و به کفشهایم فکر کنم – علی شریعتی
این یکی از گفتههای عامیانه مسیحی گرفته شده که مال کس خاصی نیست. اصلش هست «ترجیح میدم موتورسواری کنم و به خدا فکر کنم تا در کلیسا نشسته باشم و به موتورم فکر کنم.»
دستانم بوی گل میداد، مرا به جرم چیدن گل محکوم کردند، اما هیچ کس فکر نکرد شاید من گلی کاشته باشم - چه گوارا، شریعتی
این شعر، با کمی تغییر، از سینا بهمنش شاعر اصلی این شعر دزده شده.
گیرم که می بُرید، گیرم که می کشید، با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید؟ - خسرو گل سرخی
شاعر اصلی این شعر شهریار دادور هست.
شعر سوتک: نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد… - شریعتی
شاعر اصلی این شعر مرتضی موسوی اهری هست.
امیدوارم بعد از دیدن این بخش دیگه به ادبیات فارسی دبیرستان اعتماد نکنین!
بسی رنج بردم در این سال سی، عجم زنده کردم بدین پارسی - فردوسی
از فردوسی نیست! شاعر اصلی رو نمیدونم.
من از روییدن خار سر دیوار دانستم که ناکس کس نمی گردد از این بالا نشینی ها – صائب تبریزی
دود اگر بالا نشیند کسر شأن شعله نیست، جای چشم ابرو نگیرد گرچه او بالاتر است – صائب تبریزی
هیچ کدوم مال صائب نیست. دومی به گفته کانال @jaliyat (که مجموعهای ادبی هستن) مال صامت بروجردیه.
درد من حصار برکه نیست درد زیستن با ماهیانی است که فکر دریا به ذهنشان خطور نکردهاست – صمد بهرنگی، شریعتی
بیشک مال هیچ کدومشون نیست. ممکنه فقط یک جمله مال دوران پیامکبازی باشه، ولی زیاد مطمئن نیستم.
اشکهایی که پس از هر شکست میریزیم همان عرقیست که برای پیروزی نریختهایم – هیتلر
احتمال زیادی میدم که از لابهلای پیامکهای گلوبلبل قدیمی به هیتلر نسبت داده شده باشه.