زندگی من همیشه پر از درد و رنج بوده که تحملش کار هیچکس نیست ،
هیچ وقت نمیتونستم طوری که زندگی میگذره رو درک کنم یا بخوام خودمو باهاش سازگار کنم ؛ گاهی اوقات دلم میخواست خود کشی کنم اما ... اما اونقدر قوی نبودم کع خودمو به قعر جهنم پرتاب کنم...
هیچ کس درکم نمی کرد، هیچ کس متوجه گریه های یواشکیم نمی شد ...
حتی حوصله ی خودمم نداشتم