ویرگول
ورودثبت نام
Evergreen
Evergreenاز عَزای شیشه می‌تَرسَد دِلَم!
Evergreen
Evergreen
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

برای آینده ای که امروز زندگی اش می کنیم

من خودم را ، لابلای جسد درختانی که ،روزی تنومند بودند، گم کردم .
و احساساتم را ، زیر مشتی خاک سرد،دفن کردم.
تمام امیدم را ، تمام شوقم را ،تمام خودم را گم کردم .
حالا که سخن می گویم ،کالبدی را حس می کنم،
که دلش بیهوده می تپد ، و بی اختیار به سمت آینده قدم بر می‌دارد، آنجایی که به آن تعلق ندارد .
دنیایی را تصور می کنم که در آن، هزاران کالبد ، بیهوده نفس می کشند .
و زیر پوست تک تک شان ، تورم خاطرات ،و شرمی داغ ،شعله ور شده ، بی آنکه ذره ای دلشان گرم باشد .
برای من اما
چه روز شیرینی است ، آنگاه که میبینم روزی ،آنهایی که درک نمی کردند مرا ، به سرنوشتم تبعید شده اند .
آن روزی که میلیاردها کالبد بی حس روی زمین باشد ،
و همان مقدار دل تاریک در زیر زمین .
آن روز شاید ، دیگر نه مرگی باشد و نه تولدی .
چون آدم ها ،همان روزی که متولد می شوند ، دلشان را خاک می کنند و چند سالی ،با جسم تهی روی زمین آلوده به غم راه می روند .
بعد از آن ،بادی سرگردان ،ردپای تک تک شان که آثاری از زندگی شان بود را پاک می کند .
و آدمی که روزی به خودش می بالید ، به خودش می آید، ،،،،آنگاه که می‌بیند نه خودش ماند و نه یادش.....🥀🌊

زمینزندگی
۳
۰
Evergreen
Evergreen
از عَزای شیشه می‌تَرسَد دِلَم!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید