از مسالههای بااهمیت در گوگل، مسالهی توازن کار و زندگی / work life balance بوده. مثلا در بازخوردگیری سالیانه (بجویید googlegeist) آمارگیری میشه و اگر تعادل به هم خورده باشه براش برنامهریزی میشه (چه در سطح تک تیم و چه زیرسازمان)؛ یا از وظایف مدیره که حواسش به نیروها باشه و کمکشون کنه که بتونن تعادلشون رو مدیریت کنن (مثلا با کم کردن کار اضافه)؛ یا مثلا اخیرا جریانی از لایههای ارشد مدیریتی به پایین راه افتاد که برخی تیمها دارن دچار فرسودگی/burnout میشن و (با این که وسط فصل بود) همه برید OKRهاتون رو بازبینی کنید و کار حذف کنید. طبیعتا استثناها هم هستن و هدف تبلیغ نیست بلکه گوشزد است.
این رویکرد خوشبختانه اخیرا در دنیای فناوری همهگیرتر هم شده مثلا شرکتها برای جذب، مشخصا اهمیت دادنشون به توازن کار و زندگی رو در تبلیغ خودشون میگن - در حالی که قبلا خیلی بیشتر باب بود که در نیازمندیهای آگهی استخدامشون مینوشتن: توانایی کار با مهلتهای محدود و فشار زمانی.
مطلبی از مدیر کل یکی از شرکتهای خوشنام فناوری ایران دست به دست میشد که نیروی تازه فارغالتحصیل نباید دنبال کار راحت باشه و من خودم فلان سختی رو کشیدم و فلانی بهمان سختی رو کشید و ... از دیدن این مطلب تعجب کردم و با خوندن هر بند که من فلان دهنو از خودم سرویس کردم و فلانی فلان دهنو از خودش سرویس کرد، میگفتم خوب چرا خوب؟! این رویکرد درستی نیست که چنین نمونههای شدیدی به عنوان راه موفقیت القا بشه. باید بگم اگر تنها دادهی بنده از شرکت ایشون همین یک مطلب بود، هرگز این شرکت رو برای کار انتخاب نمیکنم.
یادداشت کنونی تنها دربارهی مسالهی بیشکاری و توازن کار و زندگیست و نه برخی توقعهای غیرواقعی دیگه که برخی تازهکارها دارند - مثلا کار سطح بالا از همون آغاز یا نداشتن مهارت لازم در مدیریت اولویتها.
در نمونهای دیگه، زمانی که هنوز گوگل گردش به راست نکرده بود و هنوز جلسههای هفتگی نشست کارکنان با مدیران ارشد (TGIF) به شکل گذشتهش وجود داشت، در یکی از جلسهها سرگئی برین (همبنیانگذار و رییس شرکت) داشت دربارهی موضوعی حرف میزد و به شکل فرعی گفت که تا ۶۰ ساعت کار در هفته، آورده داره و از اون بیشتر دیگه بازدهی نزول میکنه - در حالی که ساعت کار استاندارد ما ۴۰ ساعت در هفتهست. ما یک سایت درون سازمانی داریم که کارکنان درش عکس و نوشتهی طنز/meme به اشتراک میذارن (بجویید Google memegen) و طبیعتا هر زمانی که موضوعی در شرکت مهم میشه سِیل memeها هم در memegen راه میافته. بعد از اون حرف سرگئی هم چنین شد و به حرفش (با این که اصلا نگفته بود چنین توقعی داره و فقط بوش رو میداد) تاختن - اعتراض کردن و دست انداختن. باز هم میگم، هدف تبلیغ و پُز نیست بلکه گوشزد این نکتهست که مسالهی تعادل در دنیای امروز جایگاهش رو پیدا کرده، بدون تعارف.
الان قرن بیست و یکمه و یاد گرفتیم که در فشار بودن نیروها نه برای خودشون خوبه و نه برای ما.