(این نوشته پیشتر به شکل رشته توییت نوشته شده بوده و سپس در ویرگول رونوشت شده)
نمیدونم این موج «هر چیزی از من بپرس» (ask me anything) یا AMA به کجاها رسیده ولی دست کم در شرکت ما خیلی باب شده برای ارتباطگیریِ انسانی بین لایههای بالای شرکت با لایههای پایین و به نظر مفید بوده.
یعنی مثلا یک مدیر (معمولا رده بالا) با یک مجری اون جلو مینشینن و حاضرین هر سوالی بخوان میپرسن، بیشتر هم شخصی تا کاری - طبیعتا بدون ورود به حریم خصوصی. حتی سوال چالشی. گاهی حضوری و گاهی هم به کمک یک سیستم سادهی ارسال و like زدن سوال. حالت گپ داره نه سخنرانیِ بالا به پایین.
یکی از مشکلات یک درخت یا زیردرخت سازمانی بزرگ اینه که منِ نوعی برام مهم نیست مدیر ۳ ۴ لایه بالاتر کیه یا چیا میگه چون در کار روزمرهی من تاثیر نداره. پس میزان شرکت در جلسههای فراگیر تیمی (جلسههای All Hands یعنی «همه بیان») که قراره باشه هزار نفر میشه فقط صد نفر، و ارتباط بالا و پایین قطع میشه و شاید اولیتبندیها بین بالا و پایین زاویه پیدا کنه. هر بار هم VPها میپرسن بابا ما چه کار کنیم که شما بیاین.
یک راهکار فرعی، همین انسانیتر کردن روابط بوده مثلا هر از گاهی چالشهای مفرح/لوس مثل خوانندگیِ طرف، و به ویژه اخیرا همین جلسههای AMA. کمک میکنه مدیرِ مدیر مدیر من برام «یه بابایی» نباشه بلکه «Jerry» باشه یا «امیرحسین» باشه.