رکهای پسیو یا غیرفعال، معمولاً شامل تجهیزاتی مثل پچ پنل، نگهدارنده کابل، نوار مدیریت کابل و کیستونها هستند. بر خلاف رکهای اکتیو که شامل سرور و سوئیچ هستند، در رکهای پسیو خبری از منبع تغذیه یا تهویه فعال نیست، اما کابلکشی اصولی در این رکها اهمیت حیاتی دارد.
چرا؟ چون کوچکترین اشتباه در مسیر یا آرایش کابل میتونه منجر به تداخل سیگنال، خرابی پورتها، افت سرعت و حتی قطعی کامل ارتباط بشه.

قبل از شروع کابلکشی، نقشه منطقی و فیزیکی رک را بررسی یا طراحی کنید. مواردی که باید مشخص باشند:
نکته: از اختلاط کابل شبکه با کابل برق خودداری کنید. این باعث تداخل الکترومغناطیسی میشود.
برای داشتن نظم و نگهداری آسان، استفاده از تجهیزات مخصوص مدیریت کابل ضروری است:
نکته: از بست کمربندی پلاستیکی (Zip Tie) خودداری کنید مگر در مواقع خاص؛ چون ممکنه به کابل فشار وارد کنه و آسیب بزنه.
کابلهای شبکه مخصوصاً Cat6 و Cat6A، محدودیت شعاع خمش دارند. خم شدن بیش از حد آنها باعث افت سرعت، نویز و قطع سیگنال میشود. استاندارد توصیه میکنه که:
شعاع خمش کابل نباید کمتر از ۴ برابر قطر کابل باشد.
برای مثال، اگر قطر کابل ۶ میلیمتره، شعاع خمش نباید کمتر از ۲۴ میلیمتر باشه.
در رکهای پسیو، وقتی تعداد کابلها از ۱۰ عدد بیشتر میشه، شناسایی کابلها بدون برچسب تقریباً غیرممکنه.
در صورتی که کابلهای شبکه شامل مسیرهای رفت (از رک به کلاینت) و برگشت (از تجهیزات اکتیو به پچ پنل) باشند، حتماً دستهبندی و مسیردهی آنها جداگانه انجام بشه تا از گره خوردن و اشتباه جلوگیری بشه.
هیچوقت کابلها رو به زور داخل یک نگهدارنده یا داکت جا نده. این کار باعث:
اگر رک فضای کافی نداره، ارتقاء رک به سایز بزرگتر منطقیتر از فشردهسازی بیش از حده.
قبل از بستن درب رک یا تحویل پروژه:
کابلکشی اصولی داخل رک پسیو نهتنها نشانهای از یک زیرساخت حرفهای است، بلکه باعث صرفهجویی در زمان، هزینه و جلوگیری از خطاهای احتمالی در آینده خواهد شد. هرچه رک تمیزتر، منظمتر و استانداردتر باشد، پایداری شبکه شما بیشتر خواهد بود.
اگر در حال طراحی اتاق سرور یا تابلو شبکه هستید، از ابتدا اصول را رعایت کنید. اصلاح ساختار بینظم در آینده، هزینه و زمان بیشتری از ساخت درست اولیه میبرد.